Sultan Süleyman Oğlu

Kırık bağlamam, garip sazım elimde . Atam Süleyman oğlu yaşar dilimde. Neden daha evvel atlatmadım deyince? Sözüm yetmez anlatmaya, efendiler… Mart ayının , 68 kışında . Kayseri ,Sarız kazasının, Damızlık , dağının başında . Sultan , Süleyman oğludur efendiler . Yirmi dört oğuzun , güçlü soyundan , Bozokların , Yıldızhan oğlundan Avşarların torun kolundan . Açtı gözünü bey babam , efendiler. Sekiz gardaşdan , üçüncüsü, Dördü sesiz , dördü söylerdi. Kim bilirdi, atam, beyim Var olacak efendiler… Köyün meydan yerinde , Yokluğun tam göbeğinde . Ömrünün baharında , Peygamber işi , çobandır efendiler. Erken yaşta , durmamış. Gurbet yolunu boylamış. Çok uğraşıp ,çabalamış . Atam beyim , Efendiler.. Yörüklük var kanında . Durmamış hiç yerinde . Orta Asya’dan bu yana Göç eylemiş efendiler. Köy, İstanbul, Yeşilhisar. Kâh durmuş , kâh gezer. Nerde zulüm görse kızar . Korkmadan hakkı söyler efendiler. Şeyh bedirden , Çolak hocaya. Yolu düşmüş nice kocaya Anadolu irfanıyla kandilnce . Geçmiş ömrü efendiler. Gözü toktur ,gönlü bol sözü hoş. Kapısı ,sofrası hep açık durmuş. Çünkü atasından böyle görmüş . Emin oğlu Süleymandan efendiler… Dedem sülayman , Ebem ,Sultan garıdan . Razı olsun yüce yaradan . Beş dilsizin halinden . Anlamışlar efendiler. Yollar uzun , dağlar soğuk, Dertler çok, vakit zor imiş, Sekiz gardaş , iki yoldaş El ele vermiş efendiler Darlık gelip gurbet görününce. Babam Çakırın kahvesine varınca . Gardaşlarıda yanında olunca . Güçlüler Elhamdülillah efendiler. Genç yaşta , ağaları ,paşaları . Gördü türlü türlü yaşamları . Sevmez haddi aşanları. Dönüp bakmadı efendiler . Mersin’den , Hataydan Nice nice diyardan. Geçti kervan gibi ömrü , ağırdan. Yapmadığı iş kalmadan . Yaşadı hayatını efendiler. Dayısı Hacı rahmetli. Uğurladı genç askerini. Orada öğrendi , bu meziyetini. Güzel yemek yapar efendiler. Yaşı geldi birgün yirmi beşe. Sevdalandı valideme düşünde. Doksan altının yazında. Evlendiler efendim … Ben yakışıklı ve iki çirkin çoçuk. Hanesine huzur olduk. Gayreti biz ondan gördük. İyi ki babam efendiler… Dik başlı Erciyes dağından , İyi anlar bitkilerin dilinden. Gül yetiştirir külünden. Benim canım babam efendiler . Daim gider düğüne ve ölüye . Dost biriktirir gönül denen heybeye. Bir selam gönderince. Açmazları , açar efendiler. Dostu da çoktur , düşmanıda . Dönüp bakmaz ağyarın yoluna Sözü hemen dilinde . Çekmez lafını efendiler… Sözü tatlı , dinleyeni çok. Karnı açtır , gözü tok. Çok yiyemez zaten çok Çabuk açıkır efendiler … Anlatmayla bitmez bey babam. Sultan , Süleyman oğlu. Şiirleri aşar , destan olur . Bunları duyunca , elbet beni bulur Yardım edin efendiler … Yetmez sözüm , onu anlatmaya , Üç beş şiire sığdırmaya . Seçme hakkım olsaydı var ya , Yine onu seçerdim efendiler. Bir destandır , Yaşar Payas . Beni çok sever , diğerlerini az. Muzip oğlunu , bir kenara yaz. Hayır dua isterim efendiler. Ne gölgesi eksik olsun. Nede duası , çok sever garib anamı . Hayırlı bir ömrün tamamını Yaşadılar beraber efendiler. Anam , Hazretim,Perihan. Başına taç ,evine Sultan. Ayrılmaz bir an yanından. Huzurları daim olsun efendiler. Bacım Sultan, dünyaya kara gelmiş. Babam bir tane yeter demiş. Gönül bahçesine ekmiş. Güldür oda efendiler . Karındaşım Muhammed Ali İsminle müsemma olasın emi. Uzun bir aradan sonra geldi geleli. Sevindik hepimiz efendiler … İlyas bu destan kolay bitmez. Anlatmaya kitaplar yetmez Sözlerim , hakiki pekmez . Buyrun yiyelim efendiler…