Sürgün Ülkeden Başkentler Başkentine- Sezai Karakoç

Gelin, gülle başlayalım atalara uyarak Baharı koklayarak girelim kelimeler ülkesine Bir anda yükselen bir bülbül sesi, Bana geri getirir eski günleri ...Paslanmış demir bir kapı açılır Küf tutmuş kilitler gıcırdarken, Ta karanlıklar içinde birden Bir türkü gibi yükselirsin sen Fısıldarım sana yıllarca içimde biriken, Söyleyemediğim ateşten kelimeleri Şuuraltım patlamış bir bomba gibi... Bana ne Paris'ten, Newyork'tan, Londra'dan Moskova'dan Pekin'den Senin yanında Bütün türedi uygarlıklar umurumda mı? Sen bir uygarlık oldun bir ömür boyu Geceme, gündüzüme... Gözlerin, Lale Devrinden bir pencere Ellerin Baki'den, Nefi'den, Şeyh Galib'den Kucağıma dökülen Altın leylak Ey aşkın kutlu kitabı! Uçarı hayallere yataklık eden, Bana bıraktığın yazıt bu mudur? Senden bir gök, Senden yıldızlar ördüler Ateş böcekleri Ey bitmeyen kalbimin samanyolu destanı! Sen bir anne gibi tuttun ufukları, Ve çocuklar gülle anne arasında, Seninle güller arasında, Tuhaf bir ışık bulup eridiler Senin kalbinden sürgün oldum ilkin, Sana geldim, ayaklarına kapanmaya geldim Af dilemeye geldim affa layık olmasam da... Uzatma dünya sürgünümü benim... Güneşi bahardan koparıp, Aşkın, bu en onulmazından koparıp Bir tuz bulutu gibi Savuran yüreğime Uzatma dünya sürgünümü benim Nice yorulduğum ayakkabılarımdan değil, Ayaklarımdan belli Lambalar eğri, Aynalar akrep meleği, Zaman çarpılmış atın son hayali.... Ev, miras değil, mirasın hayaleti Ey gönlümün doğurduğu! Büyüttüğü, emzirdiği Kuş tüyünden Ve kuş sütünden, Geceler ve gündüzlerde İnsanlığa anıt gibi yükselttiği Sevgili! En sevgili! Ey sevgili... Uzatma dünya sürgünümü benim Bütün şiirlerde söylediğim sensin, Suna dedimse sen, Leyla dedimse sensin Boşunaydı saklamaya çalışmam... öylesine aşikarsın, bellisin Kuşlar, uçar senin gönlünü taklit için Deniz, gözlerinden alır sonsuzluğun haberini Ey gönüllerin en yumuşağı! en derini.... Sevgili En sevgili Ey sevgili Uzatma dünya sürgünümü benim Ülkendeki kuşlardan ne haber vardır Mezarlardan bile yükselen bir bahar vardır Aşk celladından ne çıkar? madem ki yar vardır Yoktan da, vardan da ötede bir Var vardır Hep suç bende değil, beni yakıp yıkan bir nazar vardır O şarkıya özenip, söylenecek mısralar vardır Sakın kader deme! Kaderin üstünde bir kader vardır Ne yapsalar, boş göklerden gelen bir karar vardır Gün batsa ne olur? Geceyi onaran bir mimar vardır Yanmışsam, külümden yapılan bir hisar vardır Yenilgi, yenilgi büyüyen bir zafer vardır Sırların sırrına ermek için, sende anahtar vardır Göğsünde sürgününü geri çağıran bir damar vardır Senden ümit kesmem kalbinde merhamet adlı bir çınar vardır Sevgili! En sevgili.... Ey sevgili!