SW | Canca Şeyler - Fotosel (4)

" 4. Fotosel " Söz & Müzik & Düzenleme: Yusuf Can Gökkaya 10 bölümden oluşan bir hikaye... Tam anlayabilmek için demeyeceğim ama biraz olsun içerisine dalabilmek için sırayla dinlenmesi daha güzel geliyor bana. Size de öyle tavsiye ediyorum bu yüzden. "Merhaba, Cevap gelmediğine göre sensin. Zaten bunun için bilmediğim ya da gizli olan numaraları kapatmadım hiçbir zaman. Çıkacaktım aslında birazdan biliyor musun? Birkaç dakika daha sonrasına denk gelseydi bu ân, Hayatın büyük bir bölümünde beklediğim bu ânı kaçıracaktım. Sanıyorum en son gördüğüm düşü merak ediyorsun? Şu an gelen yolcuların karşılandığı yere bakan koltuklarda oturuyorum. Bu da en güzellerinden biri değil mi zaten? Düşünsene, Bu kapı, “kavuşma” kapısı aslında. Kavuşamayanların Sinan Çetin’i yok. Kavuşsunlar diye ısrar edenleri, Uğraşanları, İkna edenleri yok. Ellerinde sadece burası kalıyor gelenlerin de bekleyenlerin de. Meselâ bu kapı açıldığında, Geçmişime giriyor gibi hissediyorum şu anda. Kapının ardı çok önemliymiş meğer. Gerçekten öyle.  Şu vardığın yerin hiçbir önemi kalmıyor. Varışlar, kaçışların oluyor; Tüm konuşmalar, duymamak için çabalayışların oluyor; Gülmeler, gözyaşlarının saklandığı maskeler gibi kalıyor yüzümüzde. Oturduğum şu koltukta uyuklasam biraz, Ne kadar fazla uyursam, o kadar uyandırılmayı hayal ediyorum. Hatırlıyor musun? Şu koltuklarda hem sarılıp hem de yastık yaptığım çantamla uyuyakalışlarımı… Güzel uykuydu onlar biliyor musun? Huzurluydular. Neden çantaya sarılırdım peki, onu biliyor musun? Değerli çok bir şeyim yoktu zaten, Telefon ve cüzdanım da cebimde olurdu. Peki, ben neden çantaya sarılırdım? Çünkü içinde ufak da olsa gülümsetecek bir şeyler olurdu muhakkak. O gülümsemenin olmayışı, dayanamayacağım bir şeydi. O yüzden sarılırdım o çantaya. Artık yavaş yavaş çıkmalıyım.  Hem kapalı alanda çok fazla da kalamıyorum sebebini biliyorsun… Bir şeyler duymayı isterdim, Şu şehre mutlu girebilmek için… Duyabilir miyim sence?"