św. Kateri Tekakwitha (17 kwietnia)

Kiedy Tekakwitha miała 4 lata straciła rodziców i brata z powodu czarnej ospy. Ona sama przeżyła chorobę, która jednak pozostawiła trwałe ślady na jej ciele. Miała po niej blizny na twarzy i uszkodzony wzrok. Tekakwitha została adoptowana przez wujostwo Karithę i Jowanero, który był wodzem plemienia Żółwi. W 1667 roku dotarli do jej plemienia jezuiccy misjonarze. To dzięki nim Tekakwitha zetknęła się z chrześcijaństwem, które przekazywała jej matka. Chciano ją wydać za mąż, ale ona nie chciała. Po ukończeniu 18 lat poprosiła o chrzest. Została ochrzczona przez o. Jacques’a de Lamberville w kwietniu 1776 roku. Za patronkę miała św. Katarzynę ze Sieny. Odtąd zaczęto ją nazywać Kateri. Indiańska dziewczyna, wcześnie osierocona, stała się gorliwą chrześcijanką. Musiała znosić wiele kpin. Kpili z jej wiary inni mieszkańcy wioski, pogardzali nią. Wyśmiewano jej nawrócenie. Powodem do szyderstw było to, że nie chciała pracować w niedziele. Chciała całkowicie poświęcić się Bogu i nie chciała wyjść za mąż. Wiele się nacierpiała z tego powodu. To jej nie zrażało. Wiernie trwała przy swoich przekonaniach...