سیدمرتضی حسینی: سه طرز سیاست، دو طرز ترجمه، چرا و چگونه؟

ترجمه‌ی متون مختلف از زبانی به زبانی دیگر یکی از قدیمی‌ترین، رایج‌ترین و لازم‌ترین فعالیت‌های فکری و قلمی‌است. این نیاز برای جوامعی مانند جامعه‌ی ما نیازی مبرم‌تر است چرا که ما هنوز با جامعه‌ی علمی- اندیشگی جهانی فرسنگ‌ها فاصله داریم و برای پر کردن بخشی از این فاصله و خلأ، انتقال متون فکری و علمی تولید شده به زبان‌های مختلف در جهان به زبان یا زبان‌هایی که برای جامعه و محیط‌های فکری- فرهنگی ما قابل مطالعه و فهم باشد، یکی از موثرترین راهکارهاست. ترجمه‌هایی که در ایران به زبان فارسی صورت می‌گیرد عموماً از سه زبان مهم اروپایی (انگلیسی، آلمانی و فرانسه) است اما یکی از زبان‌هایی که ترجمه‌ی متون مختلف و متعدد از آن به زبان فارسی در سال‌های اخیر رونق و افزایش یافته، زبان ترکی‌است. سه دلیل عمده‌ می‌توان برای این رونق برشمرد. ۱. درخشش و جای‌گیری ترکیه و زبان ترکی در زمینه‌های مختلف علمی، فرهنگی و ادبی در سطح جهانی. ۲. قرابت فکری- فرهنگی بین ایران و ترکیه به عنوان دو کشور مسلمان و دارای جمعیت عمده‌ی ترک. ۳. تحصیل کردگان پر تعداد عموماً ترک ایرانی که از زمینه‌ی ذهنی- زبانی لازم برای ارتباط با متون ترکی برخوردارند و بدون داشتن مشکل عمده‌ی زبان، در محیط‌های علمی و دانشگاهی ترکیه دانش و تجربه کسب می‌کنند.