سیمین بهبهانی | در انتظار تناسخ

▨ نام شعر: در انتظار تناسخ (الاغ کودکی ما)▨ شاعر: سیمین بهبهانی▨ با صدای: سیمین بهبهانی▨ پالایش و تنظیم: شهروز_________قطعا الاغ کودکیِ من، مرده‌ست و نیز نسل و تبارشوان پیرِ آزمندِ لئیمی کان گونه می‌کشید به کارشکو آن دو چشم سرمه کشیده، یال و دم به قاعده چیدهپالانِ سرخِ اطلس و مخمل، منگول و بندِ و حاشیه‌دارش؟پیشانیش بلند و خضابی، آراسته به مهرهٔ آبیاسبابِ فخر بود و تجمل، گاهی که می‌شدیم سوارشبا خشم و قهرِ صاحبِ پیرش، سازش‌پذیر جانِ اسیرشبس راهِ سخت و بارِ گران را، آسان گرفته صبر و قرارشاینک الاغِ کودکی من روحش حلول کرده در این تنزین پس نه تیزپوی و توسن، در من شکسته پای فرارشبا چشم‌های سرمه کشیده، با شرم در نگاهِ رمیدهمن آن ستورِ رامِ خموشم با ذهنِ کندِ ساده‌نگارشگر نیست مهره، طوق که دارم پالان نظیر {بدیل} جامه شمارماسباب فخر هست و تجمل با این ستور و کارگزارشبیگارگیرِ شوخِ زمانه دارد به رهبیم {سروریم} بهانهاز پی کشانده جان و تنم را  در راه پر ز خاره و خارشاینک مرا، نه من؛ منِ او را، این برده باِر قهرِ عدو رادیده‌ست عالمی که به خواری خم گشته پشتِ خسته ز بارشآه، این ستور کودکی من خو کرده با شقاوت دشمنزنده‌ست در ضمیرِ نهانم؛ گیرم که مُرده نسل و تبارشاکنون بگو که آن دَمِ فرّخ در من دمد ز نو به تناسخآزاده‌وار جانِ شریفی آزادگی مُدام شعارش▨سیمین بهبهانی