Take My Breath Away- Giorgio Moroder/ Genç Werther'in Acıları (II) -Johann Wolfgang Von Goethe/ Silent Cry- Stray Kids

Kum saatinin içinden seni gördüm Ayna parçalandığında seni çağırdım Ve senin şunu söylemeni duymak için döndüm, ''Keşke bu gün için korkmuyor olsaydım.'' İlk başlarda birini gerçekten sevdiğimizde en çok korktuğumuz şey onun bizi sevmekten vazgeçmesi oluyor. Seni hala tüm kalbimle seviyorum. Seni hala seviyorum. Ve bazen, sana veremediğim bu sevgi nefesimi kesiyor. Ansızın elin elime değse, masanın altında ayaklarımız birbirine dokunsa, bütün damarlarımdaki kan coşuyor. Ateşe dokunmuş gibi geri çekiliyorum. Gizli bir güç yine beni ileri itiyor. Başım dönüyor. Bütün duygularım alt üst oluyor. Masumluğu, ruhunun temizliği yüzünden, bu ufak tefek samimi davranışların beni ne kadar üzdüğünü anlamıyor. Konuşurken, elini elimin üstüne koyması, güzel soluğu soluğuma karışırcasına bana yaklaşması. Bunlar bana kendimi unutturuyor. Düşüncelerime fısıldıyorsun. Burada değilsen bile, burada oluveriyorsun. Üstüme şimşek çakmış gibi oluyorum. Seninle benim aramızda olan bu ilişki nasıl böyle? Bir yüzü bile yokken, nasıl bu kadar içten? Etkilenmemiş gibi davranıyorsun Gülüyorsun, ama içindeki sözlerini duyabiliyorum Madem öyle hissetmiyorsun, neden gülüyorsun? Her zaman "iyiyim" diyorsun Ama her şeyi görebiliyorum Yalnızken, kalbin nasıl ağlayabilir? Odandaki ışıkları kapattıktan sonra, Eskiden ışıl ışıl gülerken, yavaş yavaş ölüyorsun İçinde kimsenin olmadığı bu boşlukta, bazen geceleri sadece uzun iç çekişlerin duyuluyor Gerçekten gözlerin kuru Kalbinde mutluluk veren bir sığınak bulamıyorum Ben de senin kendi kendine konuşmanı dinleyebilir miyim? Yüreğinin dalgın köşesi yorulmasın diye, sessiz çığlığını dinleyeceğim Sadece benim duyabildiğim sessiz bir çığlık var Bir süredir sakladığın sessiz çığlık Bana sessizce sakladığın gözyaşlarını gösterebilirsin Tek başına ağlayan kadınlar dünyanın kırık kalbi. Dünyanın dip boyası gelmiş saçları. Dünyanın rutubetli duvarları. Sadece nakaratını hatırladığımız o eski şarkılar. Bir dahaki sefere söyle, birlikte ağlayalım... Seninle ağlayacağım. Tek acıyı çeken sen olma. Gücünü kaybettiğinde seni tutacağım Sadece bana yaslan, çünkü gitmene izin vermeyeceğim Yüreğinde yağmur yağdığında, seni yanımda götüreceğim Orada takılı kalma diye şemsiyemi açacağım Benim uykularımda uyu sen Benim gözyaşlarımda dök gözyaşlarını Sana "sorun yok'' diyeceğim Parlak görünümüşüzün arkasındaki karanlık gölgeyi bana gösterilebilirsin Lütfen sessizce ağlama