Tant‘ Meiers Geheemnis

Dat gifft je Sooken, de Mannslüüd doht un de Fruunslüüd ni verstohn künnt, jüst so, as dat Sooken bi Fruun gifft, de man as Mann ni begriepen kann. Dat is genau de Beriek, de Gletschersplate, an de de Gliekmokerie mang de Geschlechter dat „Gender Mainstreaming“, as dat op Düütsch heet, sien Grenzen hett. Un een vun düsse Grenzen deiht sick op Tant‘ Meier op. Ni to Huus. Dor gebruukt man de Boodstuuv je tomeist Geschlechterövergriepend. In Dörpskrog oder in Restaurant to’n Bispeel, also in öffentlichen Ruum, is dat ganz anners. Dor sünd de Tant‘ Meiers för Fruuns- un Mannslüüd trennt. Un achter de Döörn vun de Tant‘ Meiers för Fruunslüüd, fangt för mi as Kirl dat groote Geheemnis an. Wenn Mannslüüd nömli in Krog oder so op Tant‘ Meier goht, denn goht se dor ganz alleent hen, mokt ehr Geschäft un kümmt weller trüch. Ferti. Bi Fruunslüüd is dat anners. De goht jümmers to tweet oder to drütt op ehr Tant‘ Meier. Ganz opgereegt sünd se, wenn se dor hengoht. Un wenn se denn no’n Tied mang dree un 20 Minuten wellerkümmt, denn sünd se an Gluttern as de Heuner op de Stang‘ un freut sick, as wenn se jüst vun’n Weltreis trüchkeem‘. Dat heff ick al vör meist 40 Johr in de School beobacht‘. Wat ist dor los, op de Fruuns-Toletten? Is dor ’n Kino mit inbuut oder ’n Theoter? Steiht dor jümmers ’n Komiker parot, de ehr so dull to’n Lachen bringt? Un wenn man as Mann ’n Fruu frogt, wat se mit de annern Deerns dor op Schiethuus veranstalt‘, denn is de Antwoord: „Och, nix...“ Ick glööv dat ni, denn to Huus „striedt“ se sick mit ehr Mannslüüd över „nix“. Is dat veellicht ’n anner’d Nix? Nix is doch jümmers nix. Un nix is ni besünners veel, wat ick weet. Overs tööv, ick krieg dat rut. Bald besorg ick mi ’n Överlevensutrüstung as Rambo un ’n Helm mit ’n Lamp boben an. Veellicht ook ’n Gasmaske – man kann je ni weeten. Dormit goh ick denn bi de Fruunslüüd op Tant‘ Meier. Un wenn ick rutfunnen heff, wat dor löppt, denn lot ick Jüm dat an düsse Steed weeten...   In düssen Sinn