Taranta Babu’ya Beşinci Mektup- Nazım Hikmet Ran

Görmek, İşitmek, Duymak, Düşünmek, Ve konuşmak, koşmak alabildiğine Başı dolu Başı boş Koşmak... Düşün beni Düşün sıcak... Düşün kara bir taşa damlayan Çırılçıplak bir su sesini... İstediğin yemişin Rengini, etini, adını düşün... Gözdeki tadını düşün Kıpkırmızı güneşin, yemyeşil otun, Ve koskocaman masmavi bir çiçek gibi açan ay ışığının... Düşün İnsanoğlunun yüreği, kafası, kolu Yedi kat yerin altından çekip çıkarıp Öyle ateş gözlü çelik Allahlar yaratmış ki Kara toprağı bir yumrukta yere serebilir, Yılda bir veren nar bin verebilir. Ve dünya öyle büyük, Öyle güzel, Öyle sonsuz ki, deniz kıyıları Her gece hepimiz yan yana uzanıp yaldızlı kumlara yıldızlı suların türküsünü dinleyebiliriz... Yaşamak ne güzel şey... Anlayarak bir usta kitap gibi, Bir sevda şarkısı gibi duyup, Bir çocuk gibi şaşarak yaşamak... Yaşamak: Birer birer Ve hep beraber İpekli bir kumaş dokur gibi... Hep bir ağızdan sevinçli bir destan okur gibi yaşamak.. Yaşamak... Ne acayip iştir ki Bugün bu, Bu inanılmayacak kadar güzel, Bu anlatılamayacak kadar sevinçli şey, Böyle zor, Bu kadar dar