Taş Yeşermez- Mevlana

Taş yeşermez, geçmiş olsa da nevbahar, Toprak ol da, bak nasıl güller açar. Taş gibiydin, çok gönül kırdın, yeter, Toprak ol, üstünde hoş güller biter. Gündüz gibi ışıyıp durmayı istiyorsan, geceye benzeyen varlığını yakadur. Akıl, bir başka akılla çeşitlik kazanır, ışık çoğalır, yol belirir. Fakat nefis, bir başka nefisle sevindi mi karanlık artar, yol belirsizleşir. Sevgiden acılar tatlılaşır, sevgiyle bakır altın olur, sevgiden bulanıklıklar durulur, sevgiyle dertler şifa bulur, sevgiden ölü bile dirili. Sevgiyle padişah köle olur, sevgiden zindan gül bahçesi olur, sevgiyle karanlık evler aydınlanır, sevgiden nar nûr olur, sevgiyle demir mum gibi erir, sevgiden hastalık şifa bulur, sevgiyle kahır, rahmet olur. Ne kadar zengin olsan, ancak yiyebileceğin kadar yersin. Denize testiyi daldırsan, alabileceği kadar su alır, gerisi kalır. Eli görmeyen kişi, yazıyı kalem yazdı sanır. Bil ki, görünen şekil yok olur gider. Asıl mana alemidir ölümsüz olan. Niye testinin şekliyle oynayıp duracaksın! Bırak testinin şeklini, suyu ara... Deniz gibi mal kazan, fakat sen üzerinde gemi ol. Ancak fikirdir varlığın, gerisi et ve kemiktir bir yığın. Düşüncen gül ise, sen bir gül bahçesisin, diken ise külhana atılacak odunsun. Bir can var canında, o canı ara, beden dağındaki gizli mücevheri ara. Ey yürüyüp giden dost! Bütün gücünle ara, ama dışarda değil aradığını kendi içinde ara! Hangi renk camdan bakarsan, güneşi o renkte görürsün...Camı kır ki, nur görünsün.