ตัวรู้ที่บริสุทธิ์ - คอร์สอานาปานสติ ธรรมดีรุ่งโรจน์สัญจร ครั้งที่ 21 (23-26 มี.ค. 66 7/14)

ธรรมดีรุ่งโรจน์สัญจร ครั้งที่ 21 คอร์สอานาปานสติ ณ วัดบุปผาราม กทม. โดย พระกิตติวิมลเมธี (พระอาจารย์สุชีพ สุธมฺโม) ผู้ช่วยเจ้าอาวาส วัดบุปผารามวรวิหารความละเอียดของตัณหา ไม่ใช่เรื่องที่เราต้องตัด ถ้าเมื่อใดที่เรามุ่งเข้าไปเพื่อจะตัดมันจะไม่หมดตาข่าย คือตัณหาอันละเอียด เหมือนกับใยแมงมุม แมงมุมที่ถักใยไว้ แล้วตัวตกลงไปในใยที่ตนถักไว้ ก็พยายาม จะดึงจะตัด ยิ่งตัดยิ่งดิ้น ยิ่งรัดต้องรู้ตรงอิสระอย่างบริสุทธิ์ ที่อาการกาย อาการใจเท่านั้น ถ้ารู้ตรง องค์ประกอบของตัวรู้ที่บริสุทธิ์คือ อาตาปี สัมปะชาโน สะติมา วิเนยยะ โลเก อะภิชฌาโทมะนัสสัง จะมีกำลังขึ้นมาตามความบริสุทธิ์ของรู้สะมุทะยะธัมมานุปัสสี วา กายัสสมิง วิหะระติ ในขณะที่ตามรู้กายในกาย มีธรรมชาติที่มีความเกิดขึ้นก็รู้ วะยะธัมมานุปัสสี วา กายัสสมิง วิหะระติ ให้พิจารณารู้ธรรมชาติในกายที่มันดับอยู่ การปรากฏและการหายไปของตัวสภาวะต่างๆในขณะนั้นเป้นเรื่องธรรมชาติของมันไม่ใช่เราสะมุทะยะวะยะธัมมานุปัสสี วา กายัสสมิง วิหะระติ ให้ตามพิจารณาเห็นการเกิดและการดับของสภาวะนั้นๆตามธรรมชาติของมันความละเอียดของตัณหา ที่เราไม่สามารถรู้ได้ด้วยความตั้งใจรู้ของเรามีมาก และเราจะไปทำหน้าที่ไปละไปตัดมันไม่ได้ ที่จะละได้ก็ต่อเมื่อมันจะก่อขึ้นมาเป็นอกุศล เมื่อใดที่มันจะก่อขึ้นมาเป็นอกุศลแล้วเรารู้ทัน อันนั้นเราละได้ แต่ถ้ายังไม่ทันก่อเป็นอกุศลเลย มันเป็นกำลังของตัณหา ที่กระชากลากเราไป เราก็จะเดินตามมันไป เหมือนมันเป็นมิตรเรามีตัณหาเป็นเพื่อนสอง ในโลกใบนี้ที่เราเกิดมา เราไม่มีเพื่อนอยู่จริง เพื่อนที่แท้จริงของเราคือตัณหาถ้าเราเข้าใจเรื่องของจิตผู้รู้ เราเข้าใจเรื่องของรู้เฉพาะหน้า เรื่องกายในกาย แล้วให้จิตผู้รู้ทำหน้าที่รู้กายในกาย ลมกระทบออก ลมกระทบเข้า ไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือกายในกาย เพียงแต่ว่าลมเป็นกายในกาย รู้กายในกายก็จริง แต่ไม่รู้นิ่งอยู่กับกายในกาย ท่านจึงสอนในรู้ลมกระทบออก ลมกระทบเข้า เพราะลมกระทบเป็นกายในกายที่นิ่งเมื่อตัวรู้ รู้ตรงต่อกายในกายที่นิ่ง จึงทำให้ความตั้งมั่นบริสุทธิ์ ความตั้งมั่นที่โตขึ้นมา จะทำให้เกิดเครื่องเห็น เครื่องรู้ เมื่อเกิดเครื่องเห็นเครื่องรู้ จะทำให้ไปแตะกระแสเบื้องบนขณะจิตที่เกิดขณะหนึ่ง ที่สำเร็จเป็นองค์ของความคิดในหนึ่งความคิด หนึ่งกำเนิด 1 ความคิดที่เกิดขึ้น 1 ครั้งไม่ธรรมดา ถ้า 1 ความคิดที่เกิด 1 ครั้งประกอบไปด้วย อวิชชา ตัณหา อุปาทาน ความคิดดวงต่อไปจะเป็นผลมาจากความคิดดวงที่ดับไปแล้วความคิดในดวงหนึ่งที่เป็นปัจจุบันนี้ เป็นผลของความคิดของดวงก่อน และจะเป็นเหตุของความคิดดวงถัดไปความคิดดวงที่กำลังเกิดขึ้นในปัจจุบันเป็นชาตินี้ ความคิดที่เกิดดับไปแล้วเป็นชาติที่แล้ว ความคิดที่จะเกิดเป็นภพชาติต่อไปเช่น ความสมมติ คาดหวัง มั่นหมาย ความเชื่อ การเรียนรู้ ความหมกมุ่นทางอารมณ์ จริต อุปนิสัย สันดาน ล้วนมาจากจากสะสมของความคิดดวงก่อนๆ ถ้าความคิดดวงก่อนๆ ไม่เคยมีความโกรธเกิดและดับมาเลย ความคิดดวงปัจจุบันจะโกรธไม่เป็น ศีล สมาธิ ปัญญา มาจัดการดวงความคิดอันเป็นปัจจุบันขณะ เวลาเราภาวนา เราปฏิบัติ ตรงเข้าไป ตัวรู้ที่ตรงต่อกายในกาย ถ้าตัวรู้ตรงแน่วแน่ต่อกายในกายเป็นความตั้งมั่นอันบริสุทธิ์ขึ้นมา มันจะดีดเส้นใยของตัณหาที่ห้อมล้อมทั้งหมด เพราะตัวรู้ไม่มีอะไรเข้าไปอาศัยได้ ถ้ามีอะไรเข้าไปอาศัยเมื่อใด เมื่อนั้นรู้ไม่ได้ ไม่มีตัณหา มานะ ทิฏฐิ เข้าไปอาศัยในตัวรู้ได้ และสิ่งที่ถูกรู้ ไม่ใช่เรา เป็นสิ่งที่เกิดมาจากเหตุ จากปัจจัย เพราะฉะนั้นตัวรู้ตรงต่อสิ่งซึ่งถูกรู้อันบริสุทธิ์สิ่งที่ถูกรู้ไม่ใช่เราตัวรู้ก็ไม่ใช่เราการรู้นั้นก็ไม่ใช่เราตัวรู้ที่บริสุทธิ์นี้ พอตัวรู้ทำหน้าที่รู้ตรง 1 ครั้ง ก่อความตั้งมั่นขึ้นมาทันที ตัวรู้กับความตั้งมั่นก็โตขึ้นมาด้วยกัน มีกำลังขึ้นมาด้วยกัน จนกระทั่งสามารถที่จะเกิดเป็นเครื่องเห็น เป็นเครื่องรู้ ต่อสภาวะทั้งหมดทั้งภายใน และภายนอกตามความเป็นจริง กิจของเราคือรู้ตรงต่อกายในกายต่อเนื่องไปเรื่อยๆ ตัวรู้ที่อยู่กับความตั้งมั่นจะทำหน้าที่เจาะผนังที่ถูกหุ้มห่อด้วยอำนาจของอวิชชาออกไป ดวงความคิดที่เกิดและดับไป เกิดที่จิตเดิม จิตเดิมไม่แก่ ไม่เจ็บ ไม่ตาย นี้คือ จิตคือพุทธะที่เราภาวนา เพื่อชำแรก เจาะ ทะลุทะลวง สิ่งเหล่านี้ทั้งหมดเข้าไปสู่จิตเดิมแท้ แต่จิตเดิมแท้มันเคลื่อนไปกับความคิด ความคิดมันเกิดดับ เกิดดับ เกิดดับ อยู่กับจิต อวิชชา ตัณหา อุปาทาน ก็ประกอบเป็นเรื่องราวขึ้นมา ความคิดของเราแต่ละขณะรวมทุกอย่างอยู่ในนั้น ไม่เว้นแต่เรื่องของกรรม นี้เป็นที่มาที่พระพุทธเจ้าให้รู้กายในกาย#อานาปานสติ #สติปัฏฐาน #ปฏิบัติธรรม #สมาธิ #สมาธิภาวนา #นั่งสมาธิ #วิปัสสนา #วิปัสสนากรรมฐาน #ปัญญา #ธรรมะในชีวิตประจำวัน #ธรรมะ #พระธรรมเทศนา #พุทธศาสนา #คำสอน