తడిసిన నేల - అనిల్

తడిసిన నేల:ముందు ఉన్న&nbsp; సీట్లు , &nbsp; ఊతంగా పట్టుకు నడుస్తూ, బస్సులో&nbsp; వెనకనించీ&nbsp; ముందుకెళ్తున్నాడు రెడ్డి.లైట్లన్నీ ఆర్పేసున్నాయి బస్సులో. బస్సులో కూర్చున్న పది పన్నెండు మందీ, రక రకాల భంగిమల్లో,&nbsp; నిద్రలో మునిగున్నారు. రోడ్డు మీద చిందుతున్న&nbsp; వాన చినుకులు&nbsp; హెడ్ లైట్ వెలుగు లో మెరుస్తున్నాయి. గతుకుల్లోంచీ బస్సు తనను తాను ఈడ్చుకుంటూ ముందుకెళ్తోంది.&nbsp;డ్రైవర్ సీట్ దాకా వచ్చి అడిగాడు, “కందుకూరు ఇంకా ఎంతసేపు ”?“ వానలు గదా …. రోడ్డుగూడా, బాగా దెబ్బతినుంది. ఓ మూడుగంటలు వేస్కో.“ అన్నాడు డ్రైవర్ , తల తిప్పకుండా.&nbsp;&nbsp;వెనక్కి సీటు దగ్గరకొచ్చి&nbsp; చూస్తే,&nbsp; చిరంజీవి గాడు అంగుళం స్థలం కూడా మిగల్చకుండా&nbsp; సీట్&nbsp; అంతా ఆక్రమించి జోగుతున్నాడు.&nbsp;&nbsp;మెల్లగా భుజం మీద తట్టాడు.&nbsp;&nbsp;సగం కళ్ళు తెరిచి పక్కకు జరుగుతూ&nbsp; అడిగాడు చిరంజీవి &nbsp; -&nbsp; “దగ్గరికొచ్చామా ’’ ?“ఇంకా మూడుగంటలంటున్నాడు&nbsp; డ్రైవరు”“ బాగా లేటు అయ్యేట్టుంది.”&nbsp;&nbsp;“చూద్దాం“&nbsp;“మరీ లేటయితే, రిక్షాలూ అవీ వుంటాయంటావా”&nbsp;“ అదే ఆలోచిస్తున్నాను. ఈ టైములో ఇల్లు వెతకడం కూడా కొంచెం కష్టమే ”“వెతకడమేంది ,అడ్రస్ మన దగ్గర&nbsp; లేదా “ అన్నాడు కళ్ళు&nbsp; తెరిచి, పెద్దవిచేస్తూ&nbsp; చిరంజీవి.&nbsp;“అంటే ,&nbsp; ఏదో సాయినగర్ అని చెప్పినట్టు గుర్తు &nbsp; ““ ఇప్పుడెలా?&nbsp; ఇరుక్కుపోతామేమో ?”“ కందుకూరు మరీ పెద్ద వూరేమీ కాదు . చూద్దాం.&nbsp; ”&nbsp;“వానేమో ఆగట్లేదు.&nbsp; తుఫానో ఏందో ,&nbsp; అన్నీ&nbsp; చూసుకుని బయల్దేరాల్సింది. “ అటూ ఇటూ ఇబ్బందిగా కదుల్తూ అన్నాడు చిరంజీవి.&nbsp;“ ఇప్పుడు చాలా దూరం వచ్చేసాం కదా ?”&nbsp;“అవును ““ ఈ టైములో&nbsp; వెనక్కెళ్ళడం తేలికా &nbsp; , ముందుకెళ్ళడమా “ఏవీ మాట్లాడలేదు&nbsp; చిరంజీవి.&nbsp;రెడ్డి&nbsp; కిటికీలోంచి బయటికి&nbsp; చూస్తూ అనుకున్నాడు. “ వీడెప్పుడూ ఇంతే. టెన్షన్తో పక్కవాణ్ణి చంపేస్తాడు.&nbsp; అసలక్కడ మూర్తి&nbsp; ఎలా వున్నాడో&nbsp; ఏందో ”రామిరెడ్డి , చిరంజీవి , ఇద్దరూ చిన్నపట్నించీ ఒంగోల్లో ఒకే స్కూల్లో చదువుకున్నారు. రామిరెడ్డి వాళ్ళది పెద్ద వ్యవసాయ కుటుంబం. ఉలవపాడు ఆ చుట్టుపక్కల&nbsp; మావిడి తోటలున్నాయి &nbsp; వాళ్ళకి . చిరంజీవి నాన్నగారు&nbsp; ఎల్ ఐ సీ&nbsp; లో సీనియర్ పొసిషన్ లో&nbsp; పనిచేస్తారు. ఒకడే సంతానం. చిరంజీవి, రెడ్డి , మూర్తితో పాటూ ఇంజనీరింగ్ థర్డ్ ఇయర్ లో వున్నారు.&nbsp; కంబైన్డ్ స్టడీలూ, కాలేజీ ఎగ్గొట్టడాలూ ముగ్గురూ కలిసే చేస్తారు.&nbsp; అదే కాలేజీలో చదువుతున్న, వాళ్ళ పెద్దమ్మ కొడుకుతో కల్సి చిరంజీవి ఒక రూంలో ఉంటే, వెనక పోర్షన్లో వుండే ఇంకో రూంలో రెడ్డి , మూర్తి వుంటారు.&nbsp;&nbsp;పొద్దున్న&nbsp; బాగా వొళ్ళు నెప్పులని&nbsp; చెప్పి, &nbsp; కాలేజీ కి&nbsp; రాలేదు&nbsp; మూర్తి . సాయంత్రం వచ్చేటప్పటికి&nbsp; రూము తాళం వేసుంది.&nbsp; ఇంటిగలాయనకి కీ ఇచ్చి వెళ్ళాడు, ఊరెళ్తున్నా అని చెప్పి. &nbsp; రూమ్ లోకొచ్చి&nbsp; మెళ్ళో వేసుకున్న ఐ డీ కార్డు టేబుల్ మీద పడేస్తూంటే, ఒక చిన్న&nbsp; కాయితం ముక్క&nbsp; పెట్టుంది .&nbsp;“నాన్న పోయారు. టెలిగ్రామ్ వొచ్చింది. బయల్దేరుతున్నా, ఉన్న డబ్బులు ఛార్జీలకు మాత్రం సరిపోతాయి.”మూర్తికి, రామిరెడ్డి చిరంజీవిలతో తప్ప&nbsp; వేరే&nbsp; ఎవరితో పెద్ద పరిచయాల్లేవు.&nbsp; చదువు తప్ప ఏదీ పట్టదు అతనికి.&nbsp; చిన్నప్పుడే వాళ్ళమ్మ పోయారు . ఇంట్లో డబ్బుల ఇబ్బంది ఉన్నట్టుంది. ఏ నెలా టైం కి అందవు, వచ్చే మనీఆర్డర్లు.&nbsp;&nbsp;పర్సులో వున్న మూడు, వంద నోట్లు చూసుకుంటూ&nbsp; అనుకున్నాడు,&nbsp; కొంచెం తొందరగా&nbsp; బయదేరితే, రాత్రి పది కల్లా కందుకూరు&nbsp; చేరొచ్చు.&nbsp;తలుపు తోసుకుంటూ&nbsp; ‘టీకి పోదాం’ అంటూ చిరంజీవి వొచ్చి &nbsp; “మూర్తి గాడేడీ?&nbsp; క్లాసుక్కూడా రాలేదు” అనడిగాడు.&nbsp;విషయం చెప్తే , “ అయ్యో, నేనూ వచ్చేవాణ్ణి గానీ,&nbsp; రేపు ఏటీడీ లాబులో రికార్డు సబ్మిట్ చెయ్యాలి. ” అన్నాడు&nbsp;“ అదంత కొంపలు మునిగే విషయం కాదు గానీ, అసలు విషయం చెప్పు” అని చిరంజీవి మొహంలోకి చూస్తూ అడిగాడు రెడ్డి .&nbsp;“అంటే…&nbsp; నాకు అలాటి చొట్లకెళ్ళడం కంఫర్టబుల్ గా ఉండదు. మా తాతయ్య పొయ్యినప్పుడుకూడా ఎక్కువ సేపు అక్కడ ఉండలేక పోయాను. ” ఎటో చూస్తూ చెప్పాడు చిరంజీవి.&nbsp;“అది సరే. డబ్బులేవన్నా ఉన్నాయా, మూర్తి గాడికి&nbsp; అవసరం పడొచ్చు.”&nbsp;“ ఒక రెండు వందలు వున్నాయి. అన్న నడిగితే, ఇంకో మూడు నాలుగొందల దొరకొచ్చు. ” అని చెప్పి వెళ్లిన&nbsp; చిరంజీవి,&nbsp; ఓ పదిహేను నిమిషాలలో , ఓ చిన్న బాగు భుజానేస్కుని వచ్చాడు.&nbsp;“బ్యాగ్&nbsp; ఎందుకేసుకొచ్చావు”&nbsp;“అన్నకు విషయం చెప్తే&nbsp; “ఇట్లాంటప్పుడే, మనుషుల అవసరం, బయల్దేరి వెళ్ళు ” అన్నాడు.”&nbsp;భోజనం అయ్యిందనిపించి,&nbsp; ఆదరా బాదరాగా బయల్దేరారిద్దరూ. కుండపోత వర్షం. గూడూరు లో బస్సు ఎక్కేటప్పటికి &nbsp; బాగా లేట్ అయిపొయింది.&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;*****&nbsp;పైనుంచి&nbsp; పరుచుకున్న &nbsp; వాన తెర&nbsp; లోంచి బస్సు తీరిగ్గా ముందుకు వెళ్తోంది.&nbsp;&nbsp;రెడ్డి అన్నాడు - “వీడెప్పుడూ ఇంట్లో వాళ్ళ గురించి మాట్లాట్టం గానీ , వాళ్ళనించీ లెటర్లు రావడం గానీ చూడలేదు. ఏదన్నా అలాంటి విషయం వొచ్చినా పొడి పొడి మాటలే . వాళ్ళ&nbsp; అక్క కూడా కందుకూర్లో లేదనుకుంటా. “&nbsp; అన్నాడు &nbsp; ….&nbsp; “&nbsp;“ ఎవరో&nbsp; ఒకరు వచ్చి వుండరంటావా ఈపాటికి ”“నాకు అయితే డౌటే. అసలు ఈ వర్షం చూస్తూంటే, చాలా టైం పట్టేటట్లుంది.”“ఏదో ఒక టైం కి చేరుకుంటే ఓకే. మధ్యలో వాగులూ అవీ …. “ అంటూ మధ్యలో ఆపేసాడు, రెడ్డి మొహం చూసి చిరంజీవి.&nbsp;బస్సు చిన్నగా , ఇంకో మూడు గంటల తర్వాత కందుకూరు చేరింది. అప్పటికి సెకండ్ షో కూడా అయిపోయిందేమో ,&nbsp; ఊరి మొదట్లో&nbsp; వుండే సినిమాహాల్లో కూడా, లైట్లు ఆర్పేసి వున్నాయి.&nbsp; అక్కడక్కడా&nbsp; ఆరుతూ వెలిగే, స్ట్రీట్ లైట్ల స్తంభాలు తప్ప రోడ్డంతా&nbsp; ఖాళీ. బస్సు స్టాండ్ లోకి ఎంటర్ అవుతుంటే, ఎంట్రన్స్ లో పోలీస్ జీపు ఒకటి ఆగుంది. దాని పక్కన ఇద్దరు కానిస్టేబుళ్లు నిలబడి,&nbsp; జీపులో వున్న మనిషితో ఏదో మాట్లాడుతున్నారు. వర్షం మటుకు సన్నగా పడ్తూనే వుంది.&nbsp;&nbsp;బస్సు దిగి, కింద కాలు పెట్టంగానే, చిరంజీవి అన్నాడు, “ఆకలేస్తోంది. తినడానికి ఏమన్నా దొరుకుతుందంటావా ఈ టైములో … ?”బస్సు స్టాండ్లో&nbsp; షాపులన్నీ&nbsp; మూసున్నాయి, ఒక బంకు తప్ప .&nbsp;“నువ్వేమన్నా తింటావా ? “అడిగాడు చిరంజీవి.&nbsp;“నాకు ఆకలిగా లేదు, నీకేం కావాలో తీస్కో “అన్నాడు రెడ్డి, భుజాన వుండే బ్యాగ్ ని కిందపెట్టి, చుట్టూ చూస్తూ.&nbsp;చిరంజీవి&nbsp; అరటి పళ్ళు బేరం చేసింతర్వాత, బంక్ అతన్ని , రెడ్డి&nbsp; అడిగాడు.&nbsp; “సాయినగర్ కి రిక్షా మీద&nbsp; ఎంత అవుతుంది.”?చాకుతో పళ్ళు కోసిస్తున్న మనిషి ఆగిపోయి “వూరికి కొత్తా” అని అడిగాడు.&nbsp; సమాధానం చెప్పబోయే లోపల, అన్నాడు&nbsp; “ ఈ రోజు రాత్రి ఎమ్మెల్యే మనిషిని ఒకాయన్ని, ఎక్స్ పార్టీ వాళ్ళు చంపేశారు. 144 సెక్షన్ పెట్టారు. రిక్షాలు దొరకడం కష్టం ”&nbsp;చిరంజీవి&nbsp; పర్సులోంచి డబ్బులు తీస్తున్నవాడల్లా ఒక్క సారి ఆగి, రెడ్డి&nbsp; వైపు చూసి అన్నాడు,&nbsp; “ బయటికెళ్లి రిస్కు చెయ్యడం ఎందుకు . పొద్దుటిదాకా బస్టాండ్లో ఉందాం. “పట్టించుకోకుండా&nbsp; రెడ్డి&nbsp; అడిగాడు&nbsp; బంక్&nbsp; అతన్ని&nbsp; “ఇక్కణ్ణుంచి నడిస్తే ఎంతసేపు&nbsp; సాయి నగర్&nbsp; “?“నడుచుకోని వెళ్లాలంటే, పదిహేను నిమిషాలు ,&nbsp; సాయి నగర్లో ఎక్కడికి? ““ఈ టైంలో&nbsp; వర్షంలో నడుచుకుంటూనా, అదిగూడా ఇల్లెక్కడో తెలీకుండా.” అని సణిగాడు చిరంజీవి.&nbsp;సమాధానం చెప్పేలోపలే, రెడ్డి భుజం ఎవరో తట్టారు . వెనక్కి తిరిగి చూస్తే ఒక పోలీస్ కానిస్టేబుల్ నిలబడున్నాడు.&nbsp;“ఎక్కణ్ణించి వొస్తున్నారు”వూరు, కాలేజీ పేరు చెప్పాడు రెడ్డి&nbsp; .&nbsp;“ ఐడీ చూపించు&nbsp; “బ్యాగులో చేయ్యిపెట్టబోతూ ఆగి చిరంజీవిని&nbsp; అడిగాడు రెడ్డి,&nbsp; “నీది ఉందా, నేను పెట్టుకోలేదు”అడ్డంగా తలూపాడు చిరంజీవి .&nbsp;“పదండి, బయట గేట్ దగ్గర సి ఐ గారున్నారు.”“లేదు సర్, మా ఫ్రెండు వాళ్ళ ఫాదర్ పోతే, తొందర్లో …”&nbsp;స్వరం హెచ్చించి అన్నాడు కానిస్టేబుల్, “సీ ఐ గారి దగ్గరి కన్నానా”ఒకరి ఒకరి మొహం ఒకరు చూసుకుంటూ నడవడం మొదలు పెట్టారు , తల మీద కర్చీఫులు వేసి . చిరంజీవి మొహం ఎర్రబడి పొయ్యింది. నడవలేక నడుస్తున్నాడు. బస్స్టాండ్ గేట్ బయట దాకా తీసుకెళ్లి ఆగమన్నట్టు సైగ చేసాడు కానిస్టేబుల్.&nbsp; తానొక్కడే నడుచుకుంటూ రోడ్డుకు అవతలి వైపున్న&nbsp; జీపు దాకా వెళ్ళాడు. ఒకనిమిషం జీపులో ఉండే, సి.ఐ తో మాట్లాడి రమ్మన్నట్టు సైగ చేసాడు.&nbsp;<p...