Telefonda Sen- Cemal Safi/ Zannederdim Aşkımı Bir Şûha Bağlarsam Geçer- Çarşılı Hakkı Bey/ Bilinmeyen- Cahit Külebi

Bundan daha güzel müjde mi olur? Merhaba diyorsun telefonda sen, Sen ki, konuşursun Derdim mi kalır? Nasılsın diyorsun telefonda sen... Mutluluk ne kadar kolaymış meğer, Kim ne derse desin, çekmeye değer, Çilesin, diyorsun telefonda sen... Sevgi bu, insanı böyle inceltir, Aklın ermediği yere yöneltir. Sen de şiirlerinde böyle yüceltir, Överdin, diyorsun telefonda sen... Albümde görünce aklıma esti, Berbere uğradım dün akşam üstü, Resmime bakarak saçımı kesti Severdin, diyorsun telefonda sen... Çoktan terk ederdim, bu şehri, çoktan, Arar diye caydım her yolculuktan, Dostlar ne âlemde? çoluk çocuktan Ne haber? diyorsun telefonda sen... Sabrımı yenmese hasret nöbetim, Arayıp sormaya yoktu niyetim. O anda hapşırdın, çok yaşa dedim, Beraber, diyorsun telefonda sen... Zannederdim aşkımı bir şûha bağlarsam, geçer Yâr eliyle yâremi bir kere dağlarsam geçer Bitmiyor âh-ü figanım Geçmiyor gülmekle hüznüm, Belki ağlarsam geçer Sana sensiz ağlayışım, içim dışım zar benim Halden garip bir nesneyim, intizarım ar benim Hiç kimse de dağdağamı anlamadı sözlerden Ürkek bir güvercin diye, sarılası yar benim... O ki, bardağa dökülen şaraptır Bal yoğunluğundadır, sıcaktır, Işıktır O ki, sabah erken bir bahçedir Çayır kokusudur, serinliktir, umuttur O ki, esen yeldir kar erirken Çiğdemdir, ağaç çiçeğidir, okşayıştır O ki, içilen sudur kana kana Özlemdir, doymayıştır, O ki, bir yüce ırmaktır, akar Ürküntüdür, baş dönmesidir, gidiştir O ki, maviliği belirsiz denizdir Buğulanmadır, düştür, sevmekte ölümdür O ki, bir ince kızdır ak tenli Yaşamdır, umuttur, gözyaşıdır