Tenten bouwen vanuit angst, wanneer Gods glorie ons te groot wordt Markus 9:4-6

Op de berg van de verheerlijking verschijnen Elia en Mozes bij Jezus en spreken lang met Hem. Petrus, Jacobus en Johannes zijn doodsbang. In zijn ontreddering stelt Petrus voor drie tenten te bouwen, één voor Jezus, één voor Mozes en één voor Elia, terwijl hij eigenlijk niet weet wat hij zegt. Marcus richt de aandacht bewust op dit contrast: een indrukwekkend moment in Gods heilsplan versus de menselijke neiging om in angst en onbegrip terug te vallen op praktische, controlerende reacties. De overdenking nodigt uit om na te denken over onze eigen momenten van Godsontmoeting: zijn we dan werkelijk aanwezig en luisterend, of zijn we (net als Petrus) bezig met “tenten bouwen” (agenda, zorgen, praktische beslommeringen)? De soberheid van Marcus leert ons dat Gods majesteit ons vaak te groot is, en dat echte ontmoeting begint met ontzag en stilte in plaats van impulsief handelen. Een bemoedigende oproep tot een eerlijker, aandachtiger relatie met Jezus in het dagelijks leven.