Titreşim- Abbas Sayar/ Koridor- Yücel Kayıran/ Yaz Kollarımda Öldü- Engin Turgut/ Yokluğumun Resmidir- Uğur Işılak

Gece iniyor çatımdan aşağı, Ayağı takılıyor pencereye Orta yerde ezilen benim, Anlatamazsın ki geceye.. Yağmur yağıyordu, Kendimi dışarıya bırakmakla perişan, Zamanın harf harf düşmesine baktım Göğün morarmış yüzüyle bel vermesine.. Yatıp uyudum, uyumak böyle bir şey Açılmak gövdeden kayıkla, Rüyadan sulara... Ama uyanmak yok mu? Aydınlığa bulanmak Karla süzülen, gelen benim Gökyüzünde türlü biçim olur, Şiir kesilirim hece hece Yeryüzüne beyaz beyaz inerim Gece iner çatımdan aşağı, Takılır ayağı pencereye Bense insancıklarımla birlik, Gülerim düşler içinde geceye.. Sonra uyanırım birden Mektubumu açmayın.... Irmaklarım dökülür Gecenin bacaklarını tutar mısın? Bulutlarım üşüyor Şu gövdemi açar mısın? Mavilerim susadı Keşke böyle uçmasaydın, Dağlarında kar göründü... Bir zamanlar sen vardın ya, Ben böyle yok değildim Düşünürdüm...Neyi mi? Hep seni odalarda Kimdi bana benzeyen? Senden başkası mıydı o sessiz beklediğim? Bir zamanlar sen vardın ya, Ben böyle degildim Sensizliği bu türlü benim kadar kim bilir Beni tenine kilitle... Bana dumanından getir, Dalgınlığımın tadını çıkar, Kokunu üzerime yerleştir... Uçların sonsuz...Git git bitmiyorsun Uç git! Söyle ezgini ıssız çöl kuşlarının sesiyle! Göm, gizle! Lirik bir mucizesin.... Yabancısı değilsin Hakikat kadar derindesin Nemli bir akşamsın, Islığın başını döndürensin Hadi bana kuytularını göster! Uzaklığını ben tutarım Işığını çözme! Boşluğum acır Sesinde kaybolurum Bırakmıyor peşimi hangi sokağa sapsam... Kırılıyor yüzümdeki o buzlu cam, neredeyse yağacak kar Öpüldükçe melek oluyorsun Yağmurun kalbini sevindiriyorsun Aldanmıyor artık ilkel ruhlar, yabani rüzgar Onlar evlerde yaşamazlar mı, şaşıyorum. Evlere uğramaz, evlerde iş yapmaz, Bakmazlar mı bir şeye, şaşıyorum... Onlar evlere hiç bir şey almazlar mı, şaşıyorum. Gene de hiç kimse kurtulamaz içinde büyüyen bu korkunç boşluktan, diyorum. Gözlerin denizdendi, Yüzünde gül yüzdürüyordum Mistik bir şehirdi gövdem Satır satır böldü beni heceler Her kırkımı, kırka yardım, savuştum Boşluğumu kucakladı geceler Sessizlikte, gürültüyle boğuştum… Var’da yoku haykırırken, Aklım ki...aklımı başımdan aldı O’na gidiyorum Sonsuz olan sona bir nefes kaldı...