To porusza serce Boga! | Kwadransik ze Słowem #621

Zapraszam Cię na dzisiejszy komentarz do Słowa Bożego. Biblia pokazuje nam, że jest taka postawa serca i taka cecha, które szczególnie podoba się Bogu — i nie chodzi o doskonałość, ale o autentyczność. W odcinku kilka przemyśleń o postaci Dawida. Czego jego historia może nauczyć nas dzisiaj?Fragmenty Biblii rozważane w odcinku:*2 Sm 24, 2. 9-17 Rzekł król Dawid do Joaba, dowódcy wojsk, który był z nim: «Przebiegnij wszystkie pokolenia Izraela od Dan do Beer-Szeby i policzcie ludzi, abym się dowiedział, ile liczy naród». Joab przekazał królowi liczbę spisanej ludności. Izrael liczył osiemset tysięcy wojowników dobywających miecza. Juda zaś - pięćset tysięcy ludzi.Serce Dawida zadrżało, dlatego że zliczył lud. Dawid zwrócił się do Pana: «Bardzo zgrzeszyłem tym, czego dokonałem, lecz teraz, o Panie, daruj łaskawie winę swego sługi, bo postąpiłem bardzo nierozsądnie». Gdy Dawid wstał nazajutrz rano, słowo Pańskie następującej treści zostało skierowane do proroka Gada, „Widzącego” Dawidowego: «Idź i oświadcz Dawidowi: Tak mówi Pan: Przedstawiam ci trzy możliwości. Wybierz sobie jedną z nich, a Ja ci to uczynię».Gad udał się do Dawida i przekazał mu następujące oświadczenie: «Czy chcesz, by w tej ziemi nastało siedem lat głodu, czy wolisz przez trzy miesiące uciekać przed wrogiem, który cię będzie ścigał, czy też przyjść ma na twój kraj zaraza trwająca trzy dni? Pomyśl i rozpatrz, co mam odpowiedzieć Temu, który mnie posłał». Dawid odpowiedział Gadowi: «Jestem w wielkiej rozterce. Wpadnijmy raczej w ręce Pana, bo wielkie jest Jego miłosierdzie, ale w ręce człowieka niech nie wpadnę!»Zesłał więc Pan na Izraela zarazę od rana do ustalonego czasu. Umarło wtedy z narodu od Dan do Beer-Szeby siedemdziesiąt tysięcy ludzi.Anioł wyciągnął już rękę nad Jerozolimą, by ją wyniszczyć; wtedy Pan ulitował się nad nieszczęściem i rzekł do anioła, niszczyciela ludności: «Wystarczy! Cofnij rękę!» Anioł Pański znajdował się obok klepiska Arauny Jebusyty.Dawid, widząc, że anioł zabija lud, wołał do Pana: «To ja zgrzeszyłem, to ja zawiniłem, a te owce cóż uczyniły? Niech Twoja ręka obróci się raczej na mnie i na dom mego ojca!»Ps 32 (31), 1b-2. 5. 6-7 Szczęśliwy człowiek, †któremu nieprawość została odpuszczona, *a jego grzech zapomniany. Szczęśliwy ten, któremu Pan nie poczytuje winy, *a w jego duszy nie kryje się podstęp. Grzech wyznałem Tobie *i nie skryłem mej winy. Rzekłem: «Wyznaję mą nieprawość Panu», * a Ty darowałeś niegodziwość mego grzechu. Do Ciebie więc modlić się będzie każdy wierny, † gdy znajdzie się w potrzebie. * Choćby nawet wezbrały wody, fale go nie dosięgną. Ty jesteś moją ucieczką, † wyrwiesz mnie z ucisku *i dasz mi radość mego ocalenia.