Toksik Pozitivizm | Neden Hep İyiymişiz Gibi Davranıyoruz? |

Bugün neden sürekli “iyiymiş gibi” davranmak zorunda hissediyoruz?Neden mutsuzluğumuzu saklıyor, yorgunluğumuzu gizliyor ve acımızdan utanıyoruz?Bu bölümde; modern çağın görünmez baskılarından biri olan Toksik Pozitivizmi konuşuyoruz. Sürekli mutlu görünmeye zorlanan insanın iç dünyasını; psikoloji, sosyoloji ve felsefe üzerinden birlikte anlamaya çalışıyoruz.Byung-Chul Han’ın “Yorgunluk Toplumu” kavramından, Carl Jung’un insanın karanlığıyla yüzleşme düşüncesine; Viktor Frankl’ın acının anlamına dair yaklaşımından, Susan David’in duygusal çeviklik çalışmalarına kadar uzanan bu bölümde, bastırılmış duyguların insan ruhunda ve bedeninde nasıl iz bıraktığını inceliyoruz.Ayrıca:Gülümseyen DepresyonDuygusal EmekDuygusal BastırmaSahte Mutluluk BaskısıModern insanın tükenmişliğiSosyal medyanın görünmez psikolojik etkilerigibi konulara da değiniyoruz.Fârâbî’nin denge ve nizam anlayışı eşliğinde şu sorunun peşine düşüyoruz:“Gerçekten iyi miyiz, yoksa sadece iyiymiş gibi mi davranıyoruz?”Belki de iyileşmenin ilk adımı, içimizdeki karanlığı susturmak değil; onu dürüstçe dinlemektir.🎙️ Dijital Diyaloglar’da bu hafta:“Neden Hep İyiymiş Gibi Davranıyoruz? | Toksik Pozitivizm”