Tristan i Izolda
from fotowiersze Hosted by Andrzej Dąbrówka
Tristan i Izolda 1 Odkąd umarłaś różo będzie czyjś cię szukał cień wśród cieni na tym pniu 2 Może nie wszystkie ciemne cienkie ślady na korze wierzby wyciął czarny bez 3 Może on broczy twoją czarną martwą krwią ten bez co się w twój stary korzeń wgryzł i wzrósł pod uschłą wierzbą która jeszcze stoi choć już nie żyje jak nie żyjesz ty 4 Lecz twoje siostry-róże patrzą na jej łysy łeb i pień i na twe miejsce które zajął bez 5 Czuwają nad młodziutką rześką oziminą całując niebo karminowym deszczem 6 Siostry tej wierzby która zmarła stojąc trwają w szeregu posrebrzanych koron 7 I gdyby stała w środku korowodu łatwo by skryły brak jej ściętej głowy 8 Chociaż wraz z tobą sczezł łuk róż co mógł połączyć grób Izoldy i Tristana grób ich uścisk trwa póki wiatr głaszcze splot pni wierzb ___________________________________________________________ 14/11/2021
Embed this episode
No transcript yet.