تریبون راوی

بعد از سرکوب اعتراضات جاده‌ایی زنان توسط طالبان، مقاومت زنان افغانستان به ساحه خیابان‌ها محدود نماند؛ هرچند سرکوب، تهدید و خشونت، امکان اعتراضات جاده‌ایی را محدود کرد، با آن‌هم نتوانست اراده زنان برای مبارزه را خاموش کند. با تغییر شکل مبارزه، مقاومت از خیابان‌ها به فضای دیجیتال، رسانه‌ها، شبکه‌های اجتماعی و شیوه‌های گوناگون نافرمانی زنانه منتقل گردید. زنان افغانستان با وجود حذف از عرصه‌های عمومی و تلاش برای خاموش‌ساختن صدای‌شان، همچنان به افشای خشونت، ثبت تجربه‌های زیسته و به چالش کشیدن نظم زن‌ستیز ادامه می‌دهند. این تداوم نشان می‌دهد که سرکوب، لزوماً به معنای پایان مقاومت نیست؛ بلکه سرکوب به شهادت تاریخ مقاومت را شکل سیال بخشیده، از نو در اشکال متنوع سازمان می‌دهد. در پادکست این هفته، با تکیه بر روایت مقاومت یکی از زنانِ تحت حاکمیت طالبان، به تحلیل اشکال مقاومت زنانه پرداخته می‌شود.