Tüller Ve Silah- Birhan Keskin

Önü denizle başlayan rüzgarlı bir kasabadaydık Sanki yıllardır oradaydık. Her şey düzelecekti Meleğim, nehir kanatlarını uzaklıklarda yıka şimdi. Soğuktu, ısınamıyorduk bu kadar yakınken. Aramızda yalnızca o hava boşluklarının dolaştığı odalardaydık. Biriken bütün rüzgarlar işte orada, o deniz kasabasında o çok köpekli, çok rüzgarlı yerde patladı. ikimizi aynı gökyüzüne baktıran...neydi o? Sustum.Sustum. Sustum. Sustum. Bütün aşkların sonunda yaptığım gibi, Konuşmak hiçbir şeyi, hiçbir şeye ulaştırmıyordu. Biliyordum. Ah benim kaçak sevgilim Fincanlarda yol görünmedi bana yaz boyunca. Terin ter, gövdenin diğer gövdeyle buluştuğu yer. Sustum. Sustum. Sustum. Başkalarının ilgili yollarına adım atan ayaklarına susarak baktım. Yanımdayken kalktın. Gövdeni gövdemin karşısına, sana ilgili gövdelerin yanına bıraktın. Sustum. Seni, yabancı olduğun gövdelerin arasından çekip çıkaramıyordum. Bunu yapmayacak kadar büyümüştüm. Kendini yormanı sessizce izleyecek kadar büyümüştüm. Meğer dalından düşecek kadar büyümüşüm. Yaprağın ağaçsız kalışını, ağacın çıplaklığını rüzgarın şiddetini ve rüzgarın onların her ikisine de ne yaptığını gördüm. Meğer dalından düşecek kadar büyümüşüm. Bu gece ay, dörtte bir hilâl olacak Ben sana ne olmadığımı anlatacağım. Düşen yaprakların sokaklara vuran gürültüsünü anlatacağım. Yaprağa, ağacından düştükten çok kısa bir süre sonra ne olduğunu anlatacağım. Senin elementlerin yollara çıkacak, Ellerin, Gece ve keder. Ve hâlâ akan ne varsa, senin iyiliğinden olacak. ..önü denizle başlayan rüzgarlı bir kasabadaydık. Sanki yıllardır oradaydık. Her şey düzelecekti. Orada doğmaya çabalayarak öldük. Şimdi beni unut sevgilim. Tenimi ve alçaklıklarımı unut. Beni kanadı kırık küçük bir yavru gibi bulduğun, Çoktandır, sanki birini beklediğin varmış gibi katladığın, o çöplükte Bulduğun beni, baktığın, büyüttüğün beni unut. Şimdi bu acıya ne benim kuş kadar yüreğim, ne senin anaç kalbin dayanır... Sana son kez sarılıp, uyuduğum o son gecede tüller ve silahlar gördüm düşümde. Bugün ayrılığın ilk günü. Hiçbir şeyi, hiçbir şeye yoramayacak kadar kara bir kının içindeyim. Kara bir kan içindeyim. Tüller ve silah nedir bilmiyorum. Yaşlı doğuda her şey mümkündür diyorlar: Sonsuz sevgi, sonsuz bağlılık ani ışık, ani ayrılık. “Bir kereye mahsus yaşanan her an, kendi hatasını bir daha düzeltilemeyecek biçimde içinde barındırır.” Bana kanatlarımı bıraktırdılar, Bana ihaneti öğrettiler. Başka haber yok. Birazdan dünya beni unutacak, ben onu anlamıyorum. İnsan ölüyorsa, acıdan ölür bir gün Kendine bir daha uğrayamadığından, Koyduğu yerde durmayışındandır Hayatın, hatanın dönüşsüz oluşundandır. Hiçbir aşk titremez sonsuza değin, Bütünlüğünü yitirişinden ölür bir mum Ve insan, kanatlarından ayrılır bir gün.