Turgut'a- Onat Kutlar

Şimdi her gece ellerinde fenerlerle geçen arkadaşlarım Oturup düşündüm Unutkan bir ülke Eylül Herkes unutuyor Ancak bir deniz sofrasında durulunca hatırlıyoruz. Ne kadar yoksuluz çocukluğumuzda. Geleceğin büyük gemisi üstümüze geliyor Bir tenis topu, koşan bir çocuk, bir gözyaşı bile değiliz. Yalnızca bir ağaç ailesi ve bir köşede Yıllardır bizi gözleyen hep aynı balta: Dalgınlık. Düşünüyorum nasıl budandık bahara ulaşmak için? Şimdi sessiz duruyoruz kıyısında bir düşüncenin Unutmamak için Çünkü unutuşun kolay ülkesindeyiz Ölü balıklar geçiyor kırışık bir deniz sofrasından Ve ellerinde fenerlerle benim arkadaşlarım durmadan düşünüyorum Ne kadar çok öldük yaşamak için.