Tutunamayanlar (XIX)- Oğuz Atay/ Stasis- Yücel Kayıran/ Uçurumda Bir Gömü- Mustafa Uçurum/ Mecalis-i Seb'a- Mevlana

Ben geldim Sana seni anlatmaya Artık elimden mi tutarsın, Ardımdan mı gelirsin, Yoksa kanatlarına tutunduğum kuşların bir tüyünden de sen mi tutarsın, Orasını gönlün bilir Dinle Birazdan bir yolculuk başlayacak seninle… Yol da sensin, yolcu da Yolculuğun başı da, sonu da sensin aslında Uzaklaştıkça değersizleşen, Anlamsızlaşan bir dünya Gözümüzde büyüttüğümüz kadar büyük, Kendimizi içinde hissettiğimiz kadar yakındı bize Ve uzağında durmayı başardıkça her şey küçüktü Varolmayı öğrenemedim hiç Bulunduğum zamana dâhil olmayı Biraz yanımda dur, derdi annem, Gitme başka yere Keder, gazel gibi toplanmıştı gözlerinin içinde İmgesizdim ben oysa, duyu buharlaşmıyordu yüzüme Ne ise o idim, Sel gidince geriye kalan kum belki de... Bir yıldız kayar, Bir gazel düşer dile Bir ses düşer insanın içine Hiç kimsem yok... Hiç kimsem olur musun diyene kadar sürer gider yollar Kurusa fidanın, Güllerin solsa Gönümde solmayan gülümsün benim Yaprakların gazel olsa, dökülse, Daha taze fidan dalımsın benim Ağarsa saçların, Belin bükülse Yine şu gönlümsün benim Baharda gazel dökme bahçelerime Ben yaşamayı bilmez miyim? Sanki güzellikleri görmez miyim? Papatya beyazlığında ölüm sarısı Bu çiçekler uğruna ölmez miyim? Ben seni sevmez miyim? Can demez senden gayrısına Bu cana ne demeli? Yine de bir can ister canımdan Canana ne demeli? Sen canımın içindesin, canımsa senden habersiz. Dünya seninle dolu, dünya senden habersiz. Gönlüm, canım nasıl bulsun seni? Çünkü sen…tümüyle gönüldesin, gönülse senden habersiz. Senin izin hayâlde, Senin adın dildedir, dilse senden habersiz. İnsanların senden haberi isimledir, izledir. İsme, ize karşılık, hepsi senden habersiz. Künhünün denizinde inci arayanlar, yakin ve zan vâdisinde senden habersiz. Seni nasıl şerh edip anlatayım? Çünkü sonsuza deK, Şerh senden âcizdir, anlatım senden habersiz. Nasıl anlatayım...Senden haber veren de, senden öyle habersiz Künh: Bir şeyin aslı, özüdür. bir şeyin cevheri, aslı, kökü, özü, vechi ve de nihayetidir. Yakin: Doğruluğundan şüphe bulunmayan