Twee keer afscheid nemen. "Je moet het een plekje geven".

In de eerste aflevering van Door de rouw heen spreekt Djuri van Buuren met Anneke, die in haar leven twee keer afscheid moest nemen van een partner die haar dierbaar was. Wat gebeurt er wanneer je partner ongeneeslijk ziek blijkt te zijn? Hoe leef je verder als iemand langzaam uit je leven verdwijnt? En hoe ga je om met rouw wanneer de wereld om je heen uiteindelijk weer doorgaat, terwijl jouw leven stil lijkt te staan? Anneke vertelt openhartig over het verlies van haar eerste man Aad, die op jonge leeftijd overleed aan asbestkanker. Over de maanden van onzekerheid, het leven naast een slopend ziektebed en het moment waarop ze afscheid van hem moest nemen, terwijl ze achterbleef met twee jonge kinderen. Maar ook over de boosheid, de eenzaamheid en het gevoel dat niemand je écht kan voorbereiden op rouw. Jaren later vindt ze opnieuw liefde bij iemand die dezelfde pijn begrijpt, omdat hij zelf ook zijn partner verloor. Samen vinden ze herkenning, steun en langzaam weer ruimte voor het leven. Tot ook hij kanker krijgt. In deze aflevering gaat het over verlies, liefde, verdriet, boosheid, opnieuw beginnen en de vraag die iedereen die rouwt vroeg of laat tegenkomt: hoe leef je verder wanneer iemand die je liefhebt er niet meer is? Een eerlijk en kwetsbaar gesprek over rouwverwerking, omgaan met verlies, kanker, afscheid nemen en de zoektocht naar hoe je verder leeft na de dood van een partner.