Üç Güller Hep Sen Kokarlar 'Babama'- Naime Özeren

Havada üçgül kokusu var Üçgüller hep sen sen kokarlar. Kokunu duyumsarım bin bir özlemle İçimde bir hüzzam şarkı Geçebilmek için üçgül tarlasının önünden Yolumu değiştiririm, Nedenini bilemezler Yılların yorgunuydu güzel gözlerin Uzamıştı sakalların, zayıflamıştın. Sarıldım, öptüm ellerinden Kaybolmuştu nasırların. Acaba diğer babalara da O denli kısa mıydı geceler? Hep gün ağarmadan giderdin işe, Gece, yarılanırdı nerdeyse Eve döndüğünde… Sitemkârdı gözlerin, Kırılgandı sert kabuğunun içindeki Yumuşacık yüreğin. Sordun; Nerde kaldın, neden daha erken gelmedin? Geçerli bir neden bulmaya çalıştım kendimce Kabullenmedin. Oysa sonun başlangıcıymış vakit, Bilemedim… Sokuldum yanına eskiden olduğu gibi Çocukluğumu anlat bana dedim, Gülümsedin. Askerden o gün dönmüştüm, Bir şubat ayazıydı gelişin. Kızımız oldu diye çok sevinmiştim. Gurbet kuşu olacakmışsın Nerden bileydim? Okuman uğrunaydı sadece Katlandığım hasretin, Gözlerinden gönlüme akıverdi sıcacık sevgin… Sonra; Bir at bile kırk yıl koşarmış derler, Ben koşmaya başlayalı elli yılı da geçti, Artık nasıl eskimeyeyim, dedin Kabullenmiştin… Oy kadersizim, oy çilelim, oy gülmezim, Bizler içindi tüm çektiklerin bilmez miyim? Dertlerini içine gömdün de belli etmedin. Yaklaşık kırk gece nefesini dinledim. Her yeni güne yeni bir umutla girdim. Bir şubat ayazıydı vakitlerden yine, Umudun bittiği yerde Seni zor ecele teslim ettim. Güneş kaç kez battı tepelerin ardında? Ve kaç turna katarı geçti o günden beri? Bilemem, hiç saymadım ki… Artık anlamı yok köye gelmelerin Ve seni ne kadar sevdiğimi söylemenin Yok artık gelişimize sevinmeler, tatlı telaşlar Viran kaldı ardından evler, bahçeler, bağlar Ceketinin cebinde bir tutam kurumuş üçgül Yokluğuna ağlar. Havada yine üçgül kokusu var. Neden bu kadar acımasız üçgüller? Ve neden hep sen sen kokarlar? Ne zaman gönlüme düşsen canım babam, Yüreğimin bir köşesinde Gizli bir yara kanar kanar, Küçük bir kız çocuğu Sessizce sensizliğine ağlar…