Uçan Daireler- Bülent Ecevit/ Mevlana'dan Beş Vakte Beş Yazı- Mevlana/ Ben Aşk Adamıyım- Cahit Sıtkı Tarancı

Bu sonsuz gök bizden midir, değil midir? Bu yıldızlar canlı mıdır, cansız mı? Dostlar olmalı bu göğün içinde, Düşman olmalı Canlıysa bu yıldızlar toprağında can olmalı, Nefes alınmalıdır Yaşanıp ölünmeli İnsan bu göğün boşluğuna dayanmaz Bir koca göğün içinde, bir ufacık dünyada yapayalnız Zamanın rahmine, sabahın nutfesi düştü az önce. Gün doğuyor yine Şimdi hatırla ki, sen de bir zamanlar yokluğun karanlığında yitiktin. Kimsenin adını bilmediği, hatırını saymadığı biriydin. Hatırla ki, Allah seni yokluğun gecesinden, varlık ufkuna eriştirdi. Unutulmuşluğun gecesinde bırakmadı seni... Seni sahipsiz de bırakmadı. Şimdi seher vakti. Sehere aç gözlerini Güneş göğün en yüksek noktasında, tıpkı gençliğin gibi. Şimdi gün de bir delikanlı. Heyecanlı ve telaşlı... Sanki hiç bitmeyecekmiş gibi, hiç akşam olmayacakmış gibi... Oysa, güneş şimdi batmaya başladı. Zirveye erişen herkes gibi o da alçalmaya başladı. Akşama akıyor ışıklar artık. Bil ki gün akşamlıdır; bil ki yazın sonu hazândır. Vakit öğle... O kadar gürültü var ki ortalıkta. Kalbinin sesini duyamıyorsun bile. Ruhunun sonsuza uzanan emellerine kör olmak üzeresin. Telaşların arasından sıyrıl, yer ayır ruhuna. Kalbini sonsuzluğa bitiştir. Güneş solgun rengini bırakıyor güller üstüne. Hüzün renkli, Bulutlar sardı göğü. Güneşin saltanatı bitmek üzere. Hatırla ki, sen de bir ömrün ikindisine yürüyorsun Tenin soluyor. Gözlerinin feri çekiliyor Öbür kıyısındasın artık nehrin Güz yaprakları gibi... Hem dalındasın hayatın, hem de düşmeye hazırsın. Rüzgârı bekliyor gibisin (: İnceldiğin yerden kopmaya hazırsın Hoyrat bir rüzgâr artık zaman Can olmalıdır göğün yıldızlarında Can bize benzer Veya benzemez Dost veya düşman gelmeliler dünyamıza Dolaştığım denizlerce düşünüyorum, Bineceğim son gemi değil midir? Herkes gibi teselliye muhtaç olsaydım eğer, Derdim ki: ‘Elbet bir ağlayanım olur benim de; Baharda kabrime menekşe getirenim de.’ Fakat bütün bunlar da olur, Yine tasa etmem, Yine kırılmam kimseye. Ben aşk adamıyım, Sevmeye geldim insanları, Gönlümle, elimle, kafamla sevmeye; Hesapsız, karşılıksız, Ayrılık gayrilik gözetmeden. Gün gelip gidersem şayet, Öyle severekten gideceğim ki, Karanlık kıyılardan bile olsa, Candan selamlarım, Civarımdan geçecek gemileri; Güneşli gemileri; Şarkılı gemileri; İçlerinde kendim varmışım gibi!