USA: Samobójstwo supermocarstwa. Rozmowa z Radosławem Korzyckim

W najnowszym odcinku Eliza Sarnacka-Mahoney rozmawia z gościem Radosławem Korzyckim o tym, czy rzeczywiście mamy podstawy bić na alarm, że Ameryka popełnia na naszych oczach spektakularne samobójstwo. Radosław Korzycki jest amerykanistą, publicystą i komentatorem politycznym, m.in. w OKO.press, gazeta.pl i TOK FM, wcześniej był wieloletnim korespondentem polskich mediów w USA. Zajmuje się także animowaniem wydarzeń kulturalnych i produkcją teatru w warszawskim Śródmieściu.Punktem wyjścia do rozmowy jest niedawne wystąpienie (również esej na Substacku) znanego historyka i badacza systemów autorytarnych, Timothy Snydera, w którym wysunięta została teza, a przy okazji ukuty nowy polityczny termin, iż najnowsza historia USA to „samobójstwo supermocarstwa”. Radosław Korzycki nie ma wątpliwości, że wizyta Donalda Trumpa w Chinach to nie moment starcia dwóch równych sobie hegemonów, a już wizyta amerykańskiego sługi i petenta na dworze azjatyckiego lidera, które własne karty rozgrywa nieporównanie lepiej niż obecny rezydent Białego Domu. Zgadza się też, że oznak, iż USA stoi nad przepaścią, w którą samo się spycha nie brakuje: wysadzone bezpieczniki demokracji sygnowane przez monopartyjne rządy wyznawców kultu jednostki, upolityczniony Sąd Najwyższy popierający praktyki nieograniczonego gerrymanderingu (manipulacja mapami wyborczymi), kurczące się wpływy instytucji publicznych oraz pogarszający się stan finansów publicznych, w których eskalujące koszty wojny w Iranie i nieodpowiedzialnej polityki celnej odgrywają pierwszoplanowe role.Rosnące koszty życia, które kształtują wyborczy sentyment Amerykanów wskazują, że w jesiennych wyborach połówkowych wygrają demokraci. Jaskółki tego zwycięstwa obserwujemy już od jakiegoś czasu zarówno w wyborach specjalnych, jak i finiszujących w chwili obecnej prawyborach. Na scenach lokalnych nie brakuje jednocześnie nowego formatu polityków krytykujących przywódczą gerontokrację strony demokratycznej i z powodzeniem rozgrywających w swoich kampaniach nawet wątki religijne, jak np. James Talarico z Teksasu.Czy wygrana demokratów udaremni samobójstwo supermocarstwa? Odsunie je w czasie, jednak jego zażegnanie będzie zależało od efektywnych działań długofalowych. W tych zaś już dzisiaj trzeba uwzględniać scenariusz, że choć  Trumpizm wygaśnie, to prawica, która po nim przyjdzie będzie jeszcze bardziej skrajna i radykalna. Radosław Korzycki nie wyklucza, że może to być np. nowa polityczna formacja ulubieńca altrightu i antysemitów Nicka Fuentesa, którego zasięgi w ostatnim czasie tylko rosną. W kolejce do prezydentury stoi także J.D. Vance, skrajny oportunista, o którym od początku było wiadomo, że jest tylko marionetką w rękach krzemowych oligarchów. Ameryka i świat, jaki sobie roją ludzi pokroju Petera Thiela od dawna już przecież nie ma z demokracją nic wspólnego.