Üstadın Sesi- Halil Cibran/ Mesnevi Gül Bahçesi- Mevlana

Canların canı dost, gel, Etme, dinle beni. Küsme Feleğe, değmez Yeme kendini; Otur gürültüsüz bir köşeye, Seyret bu hengamede olan biteni. Kederli olduğunuz zaman, yüreğinize bakın Göreceksiniz, Aslında, bir zamanlar neşe kaynağınız olan için ağlamaktasınız. Bugün katlandığımız acılar, yarınlarımız için defne çelenkleri olacak. Sen gölgede yetişen bir çiçek gibisin... Narin yel gelip tohumunu güneşe verdiğinde, bütün güzelliğinle yine yaşayacaksın. Güzellik, ruhunun ona karşı duyduğu çekimdir. Gördüğün, ama almak istediğin değil, Kendini ona vermek istediğin şeydir. Gerçek güzellik, yeryüzünün derinliklerinden gelen, Çiçeğe rengini ve kokusunu veren hayat gibi, ruhun en gizli yanlarından yayılan ve bedeni ışıtan bir pırıltıdır. Her kapalı kapının ardında, yedi mühürle mühürlenmiş bir gizem saklıdır. Gecenin yolunu izlemeyen kimse, şafak vaktine erişemez. Hayat yalnızlık okyanusunda, Taşları umut, Ağaçları rüya, Çiçekleri ıssızlık, Ve dereleri susuzluk olan bir adamdır. Sizin hayatınız, bütün diğer adalardan ve topraklardan ayrı bir adadır. Kadersiz misiniz? Yoksa kader SİZ misiniz? İşte daha fazla vakit kaybetmeden bunu anlayabilirsek her şey değişebilir Hedefinize sıkıca ve cesur adımlarla yürüdüğünüz zaman, iyisinizdir. Ancak oraya yürürken adımlarınızın aksaması kötü olduğunuz anlamına gelmez. Topallayan insanlar bile geriye gitmez. Suya düşen değil, sudan çıkamayan boğulur Ne geçmeyen acı, Ne bitmeyen karanlık, Ne de ölmeyen insan vardır Sevinç, Aydınlık Ve güzel insanlar Umulmayan bir anda, Umulmayan bir yerden çıkar gelirler Sohbet vardır, Keskin kılıç gibidir. Bahçede ve tarlada kış gibidir. Sohbet vardır, İlkbahar mevsimi gibidir. Onunla binalar ve sayısız gelirler oluşur. Hayat avucundaki su gibidir; Sen tutmaya çalıştıkça, O akıp gider.