Uzak Çok Uzaklara Bakmakla Nişanlı- İbrahim Halil Baran

Kar başlıyor yeniden, Çölde kum, kumda bir at, hafızada leyla. Çatısı yok evlerin. Nar bahçelerinde kuğuyu bekliyorum. Fısıldasam sesimi duyacak. Güneşe bak diyor Leyla, Orada karanlık yok, yanmak var. Soluğumu öpen karınca, yataklara devriliyor Öpsem, uyanacak leyla Salıncağın ipi kopuyor Yontuyorum kendimi, benzemek için Leyla'ya... Leyla ölüyor Ay orada Ah orada, Orada gözlerinde duruyor bir tavşan. Leyla uzaklara bakmaktan perişan Kalbimin öte yarısı Ceviz yaprakları arasında bir rüzgar Uzak, çok uzaklara bakmakla nişanlı.