Vaktini Tüketen Hayaller/ İnkarın Tatlı Yüzü- Black Sky

Bir bir ayıklayıp saçlarımdaki günahları, Uçlarında süzülen telleri birbirine bağlıyorum Bu köprü benim için Bu köprü bizim için, Bu köprü taşıyacak bizi ışığa, Bu sefer yürekten inanıyorum Duy beni Sınırları genişler mi yağmurlarla? Bir gri bulut gibi giydim, Oysa Bir andı, kısacık bir an, Öylece duruyordum dünyanın köşesinde usluca Seçemeden ve öyle usluca dururken, Ayağımın altından kayıvermişti evren Bir kararsızlıkla başladı sanmıştım her şey Şâh tuttu, bağladı gözlerime gözlerini. Bir gölgenin kokusunda tanıyorum seni. Önümde rüzgârın… Ve bir masa, üstünde garplı bir mumun kederi. Yoktur uykusu karanlığımın...Uyanır durur yatağımın kenarına. Kanaviçelerde ufalanır küskünlüğü. Bilirim yeniden ilmek ilmek aşkı… Ve saf bir çocuk gibi gözlerinden doğmayı… Senin gözlerin acılarına kefil mi? Bir anlaşmaya varmaz mı parmak uçlarımdan kanayan geceyle? Lirik bir savaş içinden geçmekteyiz. Bir tutam saçı yakıp aşkın sihri tutsun diye ağlaşan çöl kızlarına zamanın hatırı sayılmış umut… Âh kulağımda umudun iç içe geçmiş telleri! Önümde rüzgârın… Titredikçe sen, sağır oluyorum! Şimdi sadece yürü ayaklarım.... Âh o sabah küçüğü ayaklarım… Kurudular. Bedenimi bırakıp yürüdüler yıldızlarını dokuduğum masal üzerinde. Soyuldu topuklarımdaki yıldız tozu. Yarım bırakılmış kadehlerde yürümeyi unuttuğun topraklardı bunlar. Öyle bir enkaza dönmüştüm kii Güzele dair her şeyden nefret ediyordum Bana verdiğin hediyeyi geri al artık istemiyorum... Hayat zorladıkça değer kazanmıyor ki Halen neyi beklediğini anlamıyorum Bu köprüyü, tüm günahlarımızı birbirine ekleyerek bizim için yaptım Belki başka bir karanlığa götürecek bizi ama sen sakın korkma Bana gözlerinden bir ateş badesi uzat! Bu sefer sarhoş oluncaya kadar yanında kalayım. Karanlık daha iyi gelecek bize o sahte ışıklardan Ve lütfen unutma, Son dönemeçten önce gördüğün o ışığı sakın takip etme... Sen elimden tutunca, Bir mavilik çökerdi gözlerime Sonra tüm denizler çekilir, Bir orman, uğultularla sarsılır, Bir güvercin sürüsü havalanırdı Sen tutunca ellerimden, Avlunun beyaz taşlarına dökülürdü Kızıl yaprakları bir çınarın Ve ben günlerce, O yapraklara gömülüp ölmek isterdim. Göğsündeki taşları itmek, karanfilli ellerini serbest bırakmak ve şarkı söylediğini duymak istiyorum. Daha zamanın gelmedi diyeceksin diye çok korkuyorum Artık hatırlamıyorum bile nefes almaktan hoşlandığım zamanları Sanki ruhu, verilmesi unutulmuş bir bebektim dünyaya gelen Ölü doğdum aslında Ama hala nefes alıyorum diye, kimseyi öldüğüme inandıramıyorum Ölmek değilse eğer bu, Ya da yaşamak böyle bir şeyse, Dur, söyleme... Sana bütün hoşlukları, bütün sevgimi veriyorum, kabul edemeyeceğin bütün öpücükleri ve sarılmaları, bir düşünce boyu yanımda olmama izin ver… Gökyüzüne bakınca yıldızları görmüyorum artık, Bedelimi okuması için seçtiğin o görkemli meleğinin gelişini gözlüyorum Hayatta güzel şeylerde vardır belki