Waarom hebben we meer begrip voor iemand met een gebroken been dan voor iemand met een depressie?

Waarom hebben we meteen begrip voor iemand met een gebroken been, maar vinden we het zoveel moeilijker om empathie te tonen voor wie psychisch lijdt? Voor wie een depressie heeft of een burn-out? Klinisch psycholoog Ernst Koster merkt op dat we best onbeholpen zijn als het gaat om complexe emoties en onzichtbaar lijden. Hoe komt dat toch? En vooral, (hoe) kan dat beter? Gastspreker: Ernst KosterRedactie: Shalini Van den LangenberghEindredactie: Katleen BrackeMontage: BroadwayDeze podcast is mogelijk dankzij de medewerking van KU Leuven, UAntwerpen, UGent, UHasselt, VUB en de Jonge Academie en komt tot stand met de steun van VRT, de Nationale Loterij en de Vlaamse overheid.