วันที่3_11 หัดอยู่กับมัน ไม่หนี ไม่สู้ พจ.กระสินธุ์ 141063

เนื้อหาย่อ :  เรื่องการฝึกฝน ถ้าไม่มีอุปสรรค สติปัญญาจะไม่เกิด ‘การฟัง’ เป็นแค่การชี้บอก ต้องไป ‘ฝึกจริง’ จึงจะเจอเหตุการณ์จริง ว่าเป็นอย่างไร ง่วงกี่ครั้ง แพ้กี่ครั้ง ยอมไหม สู้ไหม หรือหนี ถ้าเรา ฝึกดูแลตัวเอง จริงๆ ให้เหมือน การดูแลลูก เราจะมีวิธีรับมือกับเขาว่า เมื่อไหร่ที่เขาดื้อเราควรจะทำอย่างไร สังเกตไหมว่า เวลาเด็ก ๆ ทะเลาะกัน ตีกัน แย่งของกัน เพียงสักครู่เขาก็เล่นกันต่อ ลืมภาวะที่ทะเลาะกันก่อนหน้า เหมือนไม่มีอะไร แต่สำหรับผู้ใหญ่ มีสิ่งปรุงแต่งจิตเยอะ ใจแบกภาระมาก โกรธแล้ว หายยาก----more---- ไม่ว่าจะดูแลลูก หรือดูแลตัวเอง ให้เพียงแต่ ‘ดูแล-ไม่ยึดถือ’ ให้ฝึกเพียง ‘เป็นผู้ดูแล’ มีกาย มีลูก มีรถ มีสิ่งของ -> ก็ดูแล ‘ตามหน้าที่’ ที่ควรทำ ทำให้ดีแต่ไม่ยึดถือ เพราะหากยึด เวลาเขาเป็นอะไร เราก็จะเป็นไปด้วย การเหลือบดูนาฬิกา เคยถามตนเองหรือไม่ว่า ‘ดูทำไม’ o   รู้จัก ‘เวลาจริง’ กับ ‘เวลาสมมุติ’ ไหม : เวลาสมมุติ คือ 1, 2, 3 หรือ 4 นาฬิกา แต่เวลาจริง มีอยู่แค่ ‘ขณะเดียว’ เท่านั้น => คือ ‘ขณะที่มีสิ่งมากระทบ’ กับเรา กระบวนการเรียนรู้ ให้เข้าใจวิธี ‘การวางจิต’ ให้เข้าใจว่าหัวใจของการทำงาน คือ ‘การทำ’ ส่วนหัวใจของการวางก็คือ ‘เลิกทำ’ เมื่อปฏิบัติธรรมมากเข้า จะเข้าใจหลักของธรรมชาติที่ตรงข้ามกัน ‘ร่างกายต้องเคลื่อนไหว จิตใจต้องหยุดนิ่ง’ หากทำกลับกัน ให้ ‘ร่างกายหยุดนิ่ง จิตเคลื่อนไหว’ -> เป็นการผิดหลักธรรมชาติ ‘จะเกิดโรค เกิดป่วย’ ตามมา หากจิตเคลื่อนไหวมาก วิ่งตามอารมณ์ วิ่งตามการปรุงแต่ง ‘ใจจะไม่มีกำลัง’ เมื่อจะวาง ทำได้ยาก ดังนั้นต้องหัดฝึกใจให้นิ่ง ‘นิ่งนี้’ หมายถึง ‘แค่รู้’ ก็พอ ไม่ต้องทำอะไร เพราะฉะนั้นต้องฝึกจิตใจ ให้นิ่งให้มาก ไม่วิ่งไปเกาะโน่น-นี่-นั่น มันจะไม่จบ ให้จิตแค่ ‘รับรู้’ ก็พอแล้ว หากมีการปรุงแต่ง อันไหนที่เป็นกุศล เราก็เอามาใช้ ที่เป็นอกุศล เราก็ปล่อยไป บางเรื่องเฉยๆ ก็ได้ ไม่ยุ่งไปกับมัน เมื่อจิตมีกำลังแล้ว ก็จะสามารถเลือกได้ วิธีฝึกวางตามที่แนะนำ คือ เบื้องต้นฝึกตัวรับรู้ก่อน รับรู้ทุกเรื่อง จะเป็นอารมณ์ไหนก็รับรู้ ไม่เลือก เปิดใจกว้างๆ เพราะนั่นคือการทำงานของธรรมชาติ o   ตา -> มีไว้รับรู้เรื่องรูป จะเป็นรูปดี หรือไม่ดี แล้วแต่เขา o   กาย -> มีไว้รับรู้ เย็น ร้อน ปวด เมื่อย เดี๋ยวเจ็บโน่น เจ็บนี่ ก็เพียงแต่รับรู้ เห็นเป็นเรื่องปกติ o   ใจ -> มีความอยากไหม ร้อนแล้วอยากเย็น ปวดแล้วอยากหาย ก็เพียงรับรู้ ต้องขอบคุณที่ยังรู้สึกเจ็บ รู้สึกหิว รู้สึกร้อน รู้สึกเย็น -> อย่าขุ่นเคือง เพียงรับรู้ o   อารมณ์ทุกอารมณ์ สิ่งที่มากระทบกับเราทุกอย่าง เกิดจากธาตุ 4 ขันธ์ 5 เขาสมบูรณ์แบบในรูปแบบของตัวเขาเองเรียบร้อยแล้ว เราไม่ต้องไปทำอะไรอีก เคยสังเกตไหมว่า ทำไมเราไม่กล้าจับไฟ เพราะเราเคยจับ แล้วเรียนรู้มาแล้วว่า การถูกไฟลวกเป็นอย่างไร ใจก็เช่นเดียวกัน เมื่อเกิดอารมณ์ที่เป็นทุกข์ บีบคั้นใจมาก เช่นโกรธมาก ให้ฝึกหัดดูเฉยๆ ไม่เข้าไปยุ่งด้วย ไม่สมยอม ไม่ทำตาม แต่ก็ไม่ปฏิเสธ เพียงศึกษาและสังเกต จนมันหายไป ใจเราก็จะสบายขึ้น เพราะฉะนั้นให้ฝึกรู้ใจ เรียนรู้ และคอยดักรับรู้ทุกเรื่อง เวลาฝึกภาวนาไปนานๆ อารมณ์คิดเชิงบวกจะมากขึ้น เมื่อฝึกซ้อมการรับรู้มากๆ เข้า หัดศึกษา หัดไม่เป็นไปกับอารมณ์ เพียงรับรู้ ดูลักษณะของมันเท่านั้น ดูกระบวนการทำงานของธาตุขันธ์ ว่าทำงานอย่างไร แยกให้เป็นว่า อารมณ์เป็นอารมณ์ ใจเป็นใจ ธรรมชาติปรุงแต่งเป็นธรรมชาติปรุงแต่ง แตกต่างกัน อย่าคิดว่า เวลาปฏิบัติธรรมแล้วจะต้องเจอแต่อารมณ์ดีๆ มันไม่เป็นอย่างนั้น ในเบื้องต้น ให้รับรู้อาการของการปรุงแต่ง ฝึกมากๆ และบ่อยๆ ไว้ก่อน o   รู้->จบ, รู้->จบ,  กระทบ->รู้->จบ o   เป็นแค่แวบเดียวหาย รับรู้เพียงแค่นี้ จิตจะสบาย มีสิ่งต่างๆ รอบตัวที่วุ่นวาย แต่ใจกลับนิ่ง_สบาย นี่คือ ‘ใจหยุดนิ่ง’ แล้วใจจะมีกำลัง ‘เห็นอารมณ์ทั้งหลายทั้งปวงเคลื่อนไหว แต่ใจไม่เป็นไปด้วย’ ดังนั้น ขอให้ตั้งใจ เอาสิ่งที่ดีๆ ที่ชีวิตควรมี ควรได้ ควรเป็น ควรอยู่ อย่าอยู่กับสิ่งที่เราเคยอยู่มาแล้ว แล้วทำให้เป็นทุกข์มาก ให้ตั้งใจทำตั้งแต่เดี๋ยวนี้ จนวันตาย สะสมอุปนิสัยนี้ไปเรื่อยๆ จนใจค่อยๆ มีกำลัง เกิดกำลังขึ้นทุกวัน จะทำให้ชีวิตนี้มีคุณค่า สมกับที่เกิดมาเป็นมนุษย์ได้พบพระพุทธศาสนา เข้าถึงประโยชน์สูงสุดในตัวเองได้. ช่วงนาทีของเนื้อหา : 03:16 ดูแล กับ ยึดถือ 08:10 ร่างกายต้องเคลื่อนไหว จิตใจต้องหยุดนิ่ง 15:00 หัดดูมัน... ศึกษากับมัน... ไม่เป็นไปด้วยกับมัน 21:32 ฝึกรู้กายแล้วได้อะไร ? ธรรมเทศนาโดย พระอาจารย์กระสินธุ์ อนุภัทโท คอร์ส"พ่อแม่พาธรรม"  วันที่ 14 ตุลาคม 2563 บ่าย ณ บ้านจิตสบาย ช่องทางอื่นๆในการรับสื่อธรรมะ YouTube, FaceBook พระอาจารย์กระสินธุ์ Podcast : รู้ขณะเดียว ขออนุโมทนาบุญกับทุกท่านที่ติดตามรับฟัง..สาธุ