Wees doch mol ’n beten minschli…

Nu is dat al ’n poor Weeken her, dat ick tosom mit Jens Rusch in’t Marner Skotklub-Museum Goethe sien ersten Faust op Platt leest heff. Dat mokt wi morn Nomeddag Klock dree an de Steed sogor noch eenmol mehr. Un allmähli ward mi klorer, üm wat dat in düssed ganz besünnere Stück ut de Literatuur-Geschicht geiht. Nu erst, wo ick mi al bummeli 50 Johr op de Welt rümdriev. Dor keem mi een Gedanke: Fröher hett man den Faust oder annere Klassiker in de School leesen, dörarbeiden un düüden musst. Besünners veel Lust harrn de 15- un 16-jährigen dormols al ni dorto. Un wenn se dormit trech weern, hebbt mennige vun ehr nie weller ’n Book anfot‘. Un wenn dat dormols al gohn harr, denn harrn de Schöölers sick – so as dat hüüt is – Tosomfotung‘ vun den Text, ut’ Internet rünnerlod‘ oder as Video bekeeken, dat Ganze achteran noch ’n beten in eegene Wöörd tosomkrickelt, un denn weern se dormit dör ween. Veellicht schull man mit den Stoff eenfach anners anfang‘. Veellicht schull man erstmol ’n Froog an‘ Anfang stelln, as: „Weer Goethe ’n Swienjack?“ Ick meen, op de Froog, kann ick no mien niedet, no mien plattdüütsched Studium vun‘ Faust ganz klor „Jo“ seggen. Overs ni blots dat. Goethe kunn de Minschen good achter de Oogen kieken. He hett opwiest, dat so’n Swienjack vun Tied to Tied in all vun uns steekt. Annerlei, mit wat för’n Geslecht wi op de Welt kom‘ sünd. Wi kriegt den Hals eenfach ni vull. De een‘ kriegt den Hals ni vull vun Sex, de anner‘ vun Geld, Macht oder Anerkinnung, vun verrückte Sooken oder vun Alkohol un Drogen. Jedeneen hett sien Pries, för den he oder se ook de besten Vörsätze över de Kant‘ schuuvt. Ganz egol, wat man ’n Latzbüx, ’n Kiddelschört oder ’n Talar anhett. Dat hebbt Goethe un mennige annere ut sien Tied so good op’n Punkt bringen kunnt, as man dat hüütigendoogs kuum noch finnd. Un wenn man hüüt fordert: „Wees doch mol ’n beten minschli?“ denn schull man genau doröver nodinken, wat man sick dor wünscht… In düssen Sinn