Wellerman- Sea Shanties/ Tears In Heaven-Eric Clapton/ Self Control- Laura Branigan

Bir zamanlar denize açılan bir gemi vardı Rüzgarlar esti, Pruvası yere düştü Kıyıdan iki hafta uzaklaşmamıştı Vaktiyle biri, Tekne suya düşmeden önce, Donduğunu bilmeden önce, İyi tanıdığın biri, Uzaklara gitti Kayboldu Hiçbir şey için korkmadı Asla utanmadı, ama asla özgür değildi. Hayatı sonsuzmuş gibi yaşadı Sonra geri geldi Genç olmanın ne olduğunu biliyorum Ama sen, yaşlanmanın ne olduğunu bilmiyorsun İsmimi hatırlar mıydın seni cennette görseydim? Her şey aynı olur muydu, seni cennette görseydim ? Elimden tutar mıydın Yardım eder miydin ayakta durmama? Çok soru sordum tanıştığım bilge adamlara Diğerlerinin gördüklerinin ötesini gördü Ama bütün cevapları bulamadılar Henüz kimsede yok... Kağıt yerine gül yaprakları kullanacağım, Ve dünyanın en tatlı mektubunu yazacağım. Krallıkta bu gece hava soğuk Bu yüzden maviliklere bir gidiş bileti aldım Yalnız kente bir gezi yapacağım Kırık kalp otelinde kalacağım Ait olmadığım bir yerde kalmak benim için yeni bir şey değil Şarkı söyleyen kuşları duyuyorum Ne kadar uzaktaysak, o kadar yakınız Yavaş yavaş yorulduğunu hissedebiliyorum Sevdiklerim olmadan nasıl yaşarım? Bir gün istediğimiz hayatı seçecektik Savaşacak ve hiç kaybetmeyecektik Zaman, yanmış kitabın sayfalarını çeviriyor hâlâ Yer ve zaman, hep aklımda Zaman, seni çökertebilir Zaman, dizlerini bükebilir Zaman kalbini kırabilir Ve sana merhamet diletebilir Söyleyeceğim çok şey var ama çok uzaktasın Bütün insanlar ''Uyanamazsın, bu bir rüya değil.'' diyorlar Bu gece benim rüyam... Bu gün hiçbir şeyin önemi yok Bu gece, kontrol yok Ben, gecenin yaratıkları arasında yaşıyorum Dövüşecek gücüm yok Sahip olduğum acıya iki yüzlülük diyorlar Bunu tüm dünyanın önünde söyleyeceğim. Kaçmaya devam ettiğim günler artık olmayacak Kapının ötesinde huzur var Eminim