Wenn nix to sehn is

All, de to’n Johrduusendwessel 25 oder öller weern, kinnt dat noch: Fierobend in’t Fernsehn. In de dree Programme de dat geev, keem nachts, bummeli Klock twölf – nix mehr. Dor weer blots noch so’n Grimmeln to sehn, „Snee“ hebbt wi dorto seggt. Weet Ju noch? Dat weer de „Sendeschluss“. Jo un in de Week, also vun Mondag bet Friedag, geev dat ook in de Meddagstünn nix to sehn, wenn ni jüst wat besünnered as de Olümpiade oder so ingang weer. Na, dat stimmt ni ganz: Nix kunn man ni sehn, man kunn dat „Testbild“ sehn. Dorno kunnen Fernsehtechnikers instelln, wat dat Bild vun so’n oln Röhrn-Fernseher genau in de Meern un de Farven good to sehn weern – wenn dat denn överhaupt ’n Fernsehn mit Farv weer. To dat Testbild weer so’n Fleuten, so’n Piepen to heuern. Jo. Un allns tosom hett sick „Sendepause“ nöömt. Wenn man allns tosomreekend, denn kunn man vun 24 Stünnen heuchsten 16 Stunnen Fernseh kieken. Hüüt kiekt mennige Lüüd in 24 Stünnen 37 Stünnen op de Mattschiev, weil se blang dat Fernsehn ook noch ehr Smartfohn un veellicht ’n Speelekonsole togang hebbt. So ännert sick de Tieden. Bi’n RBB, den Rundfunk Berlin Brannenborg dreiht man de Tied nu overs jüst geheuri trüch. Dor gifft dat bald nömli blots noch obends mang süss un teihn wat to sehn. Dat liggt twor doran, dat man bi den Senner ni ganz so kloog mit de Sennegebührn ümgohn is, overs liekers is dat ’n lütte Revolutschoon. So künnt de Öllern ehr Kinner mol wiesen, wo dat utsüht, wenn nix to sehn is – also in’t Fernsehn. Wenn alle Senners un veellicht sogor dat Internet dor mitmoken wurrn, denn geev dat wohrschienli veel weniger Lüüd mit Bloodhochdruck. Na jo, sowiet ward dat ni kom‘. Overs tominst kann man de Situatschoon pädagogisch insetten. Wenn de Lütten to Huus jüst mol weller de Hover steekt, denn kann man in Tokunft seggen: „Wenn du di ni anstänni benehm kannst, denn kiekst du in Tokunft blots noch RBB…“ In düssen Sinn