Wiehnachtliche Fette

Eeten un Gesundheit hangt je tosom, ne. Un dat gifft je bannig veele Spezialisten, de genau weet, wat man ni eeten schall. De een‘ seggt: „Ni so veel Proteine!“ De annern seggt: „Blots ganz weni Kohl’nhydrate!“ Un denn gifft dat je dat groote Mysterium üm de Fette. Fröher hett man dacht, wat dat blots Fett gifft. Nä. Nix dor. Dat gifft mehr as een Fett. Ganz ünnerscheedliche Fette gift dat nömli. Dat is so ähnli so as mit de Angst. Fröher harr man mitünner för düt un dat Angst. Hüüt hett man „Ängste“. Un ganz bestimmt gifft dat ’n Barg Lüüd. De Ängste för mannigfaltige Fette hebbt. Jungedi. Dor bün ick jedenfalls annerletzt bi’n Kaffe mit mien Kollegen över fulln, as de doröver an sinneern weern. Un se hebbt je Recht. In de Weetenschop vun de Ernährung snackt man vun tominst twee verscheedene Oarten an Fette. Vun goode un slechte Fette nömli. Aha. Overs worüm blots? Wenn man weet, dat bestimmte Fette ni good för uns sünd, worüm to’n Düüvel haut man de uns denn in’t Eeten rin? Wat schall dat? Un worüm dörft de Lüüd, de dat Eeten produzeert uns överhaupt de dorsten slechten Fette op’n Töller zaubern? Mutt dat ween? Is dat ’n Test? Is dat so, as mit den Appel bi Adam un Eva in’t Paradies? Man weet dat ni. Man kunn de Produzenten doch dorto verdonnern, blots noch gesunned Eeten hertostelln. Dor wurrn se doch jüst so an verdeen‘, wenn dat nix annered mehr geev. Eeten mööt wi je so oder so. Overs nä: Dat slechte Fett, all de Zucker un so wieder dörft scheun wieder verköfft warrn. Un obends Klock teihn vertellt se in’t drütte Programm, wo gefährli de Krom is. Na jo, bald is dat mit de Gesundheit so un so weller vergeeten. In de Geschäfte kann man dat siet geföhlt dree Monot‘ al sehn: Wiehnachen steiht vör de Döör. Man mutt sick blots den Wiehnachsmann bekieken, denn weet man woan man is. Keen Wunner, dat he vun so veele Rentiern trocken ward. Rudi hett sick an em al de Nees glöhni reeten. Vun goode Fette hett de Wiehnachsmann sien Figur jedenfalls wohrschienli ni… In düssen Sinn