Wiele zainteresowań - problem czy dar?

091. Ile razy słyszałyście, że jak ktoś jest do wszystkiego, to jest do niczego?Że jak się za coś bierzesz to musisz być w tym najlepsza?Że jeśli nie chcesz brać czegoś na poważnie, to lepiej w ogóle się za to nie brać?I że w ogóle to najlepiej od urodzenia wiedzieć co chcesz robić w życiu i się na tym skupić bo potem będzie za późno?~~Ja słyszałam często. Za często. Na tyle często, że bardzo się tym zasugerowałam i więcej niż połowa mojego życia była skupiona na jednej rzeczy, jednej pasji.Miało być dobrze, przecież mówili, że jak dasz z siebie wszystko, to się uda.Szkoda tylko, że te same osoby nie uwzględniały tego, że jesteśmy różni.I jedni wiedzą czego chcą, a inni…muszą szukać :)Czasem długo.~~Dzisiaj opowiadam Wam o tym jak to jest być wielozajawkowiczem - osobą, która szuka, próbuje, testuje, a jeśli czegoś już nie czuje to puszcza to wolno…bez strachu, że zostanie posądzona o brak ambicji albo skakanie z kwiatka na kwiatek.~~Opowiadam o blaskach i cieniach bycia zainteresowaną wieloma rzeczami i o tym jak te pasje znaleźć. Podkreślam na co warto zwracać uwagę i to, że najlepsza opcja to taka, którą…czujesz!~~Życzę miłego odsłuchu :)