Wielkanoc (Easter) nosi nazwę po germańskiej Bogini Ēostre. Czym jest i jak świętujemy Sigrblót?

Wiosna w świecie germańskim otwierała czas siewu, wypraw, handlu i nowych przedsięwzięć. Dlatego Sigrblót był świętem proszenia o zwycięstwo. Dziś rzeczone zwycięstwo możemy rozumieć na najróżniejsze sposoby. W tym odcinku opowiadamy, jak świętujemy „Wielkanoc” w rodzimowierstwie germańskim i jak robili to dawni Germanie.Sięgamy do Ēostre (Ostary, Austry) i Nerthus, do dawnych procesji wozów i rytuałów związanych z budzącą się ziemią. Pokazujemy też żywe ślady tej obrzędowości: jajka barwione w cebuli i młodych liściach, inskrypcje z prośbami ryte na skorupkach, ofiary składane Bogom i przodkom, wodę nabieraną w milczeniu o świcie i wiosenne widowiska, w których wraca motyw walki ładu z chaosem. I opowiadamy, co z tym wszystkim wspólnego ma... kukułka.Z tego odcinka dowiesz się: – Czym jest Sigrblót i jak dziś go obchodzimy. – Jaką funkcję pełnią jajka, inskrypcje z prośbami i ofiary składane Bogom oraz przodkom.– Skąd wzięła się nazwa Wielkanocy w językach zachodniogermańskich.– Jak ludowe zwyczaje zachowały starsze wyobrażenia o odrodzeniu, płodności i walce ładu z chaosem.Skaldcast – rodzimowierczy głos w Twoim domu.Obserwuj nas na: ⁠⁠⁠YouTube⁠⁠⁠, ⁠⁠⁠Spotify⁠⁠⁠ i ⁠⁠⁠Apple Podcasts⁠⁠⁠.Zaobserwuj nas na ⁠⁠Facebooku⁠⁠. Interesuje Cię żywa obrzędowość? Dołącz do gromady ⁠⁠Grágás⁠⁠.Bibliografia:„Edda poetycka”, ze staroislandzkiego przeł. i oprac. Apolonia Załuska-Strömberg, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1986.Jakub Grimm: „Deutsche Mythologie”.Joshua Rood: „The Festival Year: A Survey of the Annual Festival Cycle and Its Relation to the Heathen Lunisolar Calendar”.Martin Litchfield West: „Indo-European Poetry and Myth”.„Yngling saga”, ze staroislandzkiego przeł. i oprac. Jacek Godek.Muzyka do intra: ⁠⁠⁠StudioKolomna⁠⁠⁠, Pixabay.