Wilk - pożyteczny drapieżnik, który nie ma “dobrej prasy”.

Od  wieków straszono nim dzieci, występował w towarzystwie czarownic i  magów. Sporadycznie tylko był dobrym charakterem - mityczna wilczyca  wychowała założycieli Rzymu. W kulturze  Indian Ameryki Północnej oraz ludów Północy był symbolem siły, mądrości  i samotności. A jaki jest naprawdę? Nie jest ani dobry, ani zły. To po prostu zwierzę, które chce żyć, polować, wychowywać młode. W  Polsce jest pod ścisłą ochroną, wrócił już niemal na większość  terytorium naszego kraju. Wielu hodowców nauczyło się żyć w jego  sąsiedztwie, dbając o swoje stada. Jednak  wilki wciąż giną z rąk kłusowników. Tylko ostatnie tygodnie przyniosły  wiadomości o kolejnych osobnikach zastrzelonych podczas polowań. Jak  podaje Stowarzyszenie dla Natury “Wilk” co roku W Polsce ponad 140 wilków jest nielegalnie zabijanych z broni palnej. Co najmniej od II wojny światowej, w Polsce, nie było śmiertelnego ataku wilka na człowieka. Jak oswoić nasze lęki, jak minimalizować konflikty na linii wilk-człowiek? Dlaczego wciąż tak wielu ludzi chce zabijać wilki? Jak  różni się stosunek do wilka w Polsce i w Niemczech. I dlaczego za naszą zachodnią granicą to "sprawa polityczna"? Na te inne pytania odpowiadają: Bartosz  Łysakowski - ekolog, który pracuje w zoo Cottbus, zajmuje się też  problematycznymi wilkami na wolności oraz Hubert Fedyń, specjalista  Regionalnej Dyrekcji Ochrony  Środowiska w Rzeszowie. Zapraszamy!