Wioletta Grzegorzewska „Tajni dyrygenci chmur"

Od pierwszych stron zanurzyłam się w tej opowieści. Zabrała mnie do świata Loli, a jednocześnie uruchomiła dziesiątki wspomnień z dzieciństwa. Sensualność tej historii otwiera drzwi przeszłości. Przedmioty, słowa, dźwięki działają jak wytrychy pamięci. Przenoszą do konkretnych ludzi i zdarzeń. Brutalność życia miesza się z jego pięknem. Prowadzi nas wrażliwość dziewczynki, która wielokrotnie nie rozumie dorosłych, ale doskonale czyta ich emocje. Jej wrażliwość rozmawia ze światem przyrody i zwierząt. A ucieczką od przygniatającej rzeczywistości są m.in. książki.