وقتی آسمان باز میشود

وقتی آسمان باز می‌شود...پنطیکاست فقط یک روز تاریخی نیست؛ روزی‌ست که ترس، تبدیل به شجاعت شد. روزی که شاگردانِ پنهان‌شده پشت درهای بسته، به انسان‌هایی تبدیل شدند که دنیا را با پیام مسیح تکان دادند.شاگردان، قیام و صعود عیسی را دیده بودند؛ نجات را چشیده بودند... اما هنوز به آن آتشی که دنیا را تغییر می‌دهد نیاز داشتند. به همین دلیل، روح‌القدس نازل شد.خدا نمی‌خواهد ما فقط نجات را داشته باشیم یا فقط معجزات او را ببینیم؛ او می‌خواهد از روحش پر باشیم.بعضی وقت‌ها با اینکه روح‌القدس در ماست، هنوز خاموشیم. نه چون روح خدا کم است، بلکه چون دل ما از نگرانی، ناامیدی، ترس و حتی چیزهای خوب پر شده و جایی برای او باقی نمانده است.خدا قلب‌های تشنه را پر می‌کند.عیسی گفت: «اگر کسی تشنه است، نزد من بیاید و بنوشد...»تا تشنه نباشیم، آب حیات را دریافت نمی‌کنیم.پنطیکاست روزی بود که انسان‌های معمولی، غیرمعمولی شدند. پطرس که روزی مسیح را انکار کرده بود، بعد از پنطیکاست با شجاعت دربارهٔ او برای هزاران نفر موعظه کرد.روح‌القدس مانند آتش است...آتشی که:پاک می‌کند،روشن می‌کند،گرم می‌کند،و گسترش پیدا می‌کند.شاید سال‌هاست ایمان دارید، اما هنوز قسمت‌هایی از قلبتان نیاز دارد با آتش روح‌القدس لمس شود.بی‌تفاوتی، یکی از خطرناک‌ترین چیزهایی‌ست که می‌تواند وارد زندگی ما شود.پس اجازه بدهیم خدا دوباره ما را از روح خود پر کند... زیرا این خواست عیسی است.