Yağmur Kaçağı- Attila İlhan/ Kayıp Kentin Yakışıklısı- Yılmaz Erdoğan/ Arayış- Mehmet Yıldız/Şiir Alayı- Can Yücel

Bu yağmurlar böyle yorgun yağıyorlar Bu rüzgarlar Bu ışıklar böyle birden sönüyorlar Ümitlerini güvercinler gibi uçmuş Gemilerin kayboldukları yerde kaybetmiş Sonra durdum öyle biraz Kırmızı koltuk eskiyene kadar oturdum Bu bakır tadı Bu bakışlar Hepsi, Hayat böyle Duygu dolu düşler her zaman gerçekleşmiyor Umut diri kalmıyor İnsanlar güçten düşebiliyor, Çaresiz kalabiliyor Ümitlerini yitirebiliyor Hepsi insan işi Hepsi, Hepsi insan işi.... Sonra Yağmur oldu, yağdı zaman Dünyayı yedi bitirdi Hayat dedim adına Hiç durmadan devam etti Kum gibi… Kum gibi aktı gitti. Başına buyruk Çıldırmış gibi Hırs atını yıldızlara doğru sürmüşüz Mesafeleri ölçüyorüz Yeni yıldızlar keşfediyorsun da, "Kendini" keşfedemiyorsun... Yıllar sonra anladım ki, Ruhlarına yakın gelmeyen tüm davranışlara tuhaflık diyor insanlar Anlatacak çok şey var Ama anladım ki, insan doğru yolda yürürse yol eninde sonunda onu hedefine ulaştırıyor Anladım ki, onları ne okumak ne de anlatmak yetiyor Anlamlarını anlamak için yaşamak ve yaşatmak gerekiyor O menzile de ancak fedakârlık ile gidiliyor Anladım ki, iki farklı hayatı tek noktada birleştirmenin başlangıcı, Bizim o doğruyu yapmamızla başlıyor Her şeyimiz, dünya öyle istedi diye! Biz öyle yaptık diye! Işığı anlayalım derim Aydan, Yıldızdan Ve güneşten Işığı bilsin derim vücudum, Etim, Kemiğim ve aklım Çırılçıplak Yeniden doğmuş gibi Her şeyi yeniden koklamak Ve düşünmek her şeyi yeniden İlk sevdiğin zamanki kadar Meçhul Ve güzel sevdiklerin Işığın altında çünkü her şey yenidir