Yalnızlık Yolcusu 2- Ziya Alpay- Kuş Koysunlar Yoluna/ Sylvia Plath'in Şairliğinin İntihar Bağlamında Analizi- Nilgün Marmara

"İnsan güneşle arasına bir kitap koymalıdır." Kim bilir pantolonum ve gömleğim benden gizli Kaç şehre gitmiş, kaç yağmurda ıslanmış Kaç lokantada oturmuş, kaç belediye otobüsünde seyahat etmiş, Kaç otel odasında dinlenmişti. Kalbim kaç kalbin sınırlarından teğet geçmiş? O hangi gün dünyadan gitmiş? Ben niye yaşıyorum? Elimde olan ne var? Dünya dönüyor işte! Düşünüp durmamalı öyleyse, Ben kendimi itiyorum, zorla sürüklüyorum hayata Gitmeseydi, ona anlatırdım hiç kimseye anlatamadıklarımı Belki o zaman teğet geçerdi Düşlerim, düşlerinden, Ellerim, ellerinden Ne mutluluk… Bir şairin ellerinden Sen, dünya böyle mi olur? -Nasıl olur? Böyle işte Neredeyim? Beni ne uyandırdı? Halbuki biliyorum Biliyorsun, Hiçbir sabah beni, seni uyandıracak kadar gerçek değil Bir şeyden kaçıyorum. Bir şeyden...Kendimi bulamıyorum. Dönüp gelip kendime yerleşemiyorum, kendimi bir yer edinemiyorum, kendime bir yer... Uçurumlar var diyorum, insanla insan arasında, kendiyle kendi arasında... Niye izin vermiyorsun yoluna kuş konmasına? Niye izin vermiyorum yoluma kuş konmasına Niye kimseler izin vermez yollarıma kuş konmasına? "Öyle güzelsin ki kuş koysunlar yoluna" Paniğini kukla yapmış hasta bir çocuğum ben. Oyuncağı panik olan sayın yalnızlık kendi kendine nasıl da eğlenir. Kafatasımın içini, bir küçük huzur adına aynalarla kaplattım. Coşkulu, taşkın çocuklar olmak gerek, her an kırılabilir, kopabilir, sökülebilir bağlar. Ve bağlar içinde azımsamaktan, yetinmemekten, gülmekten başkaca ne zırh kuşanabiliriz? Toza, küle, talaşa, köpüğe, çapağa, kuma, kırpıntılara dönüştürülmek isteniyorsa ağaç, atomlarımızı değişik bilişimlerde tamamlamayı düşlemekten başkaca ne var? Yarının hiçlik olması tehdidiyle mutlu olamam ve olmayacağım. Bu yüzden, beni acı çekmem ve yok olmam için, fikrimi sormadan ve küstahça var eden bu doğayı kendimle birlikte mahkûm ediyorum. Doğayı yok edemediğim için de, sadece kendimi yok ediyorum, hiçbir suçlunun bulunmadığı bir tiranlığa katlanmaktan bezmiş olarak... Okuyun, okuyun da anlayın "Anlamak" nasıl bir şeydir... Her şeyi yazmıyorum, Korkuyorum.. Yazarsam çok dağılacağım gibi.