''Yananın yandı­ğıyla kaldığı da yalan mıdır?''

Gittikçe sana benziyorum baba Kimseleri beğenmez oldum Aynaya pek bakamıyorum Ama sevdiğim şeylerden söz ettikleri zaman, Suratımı senin gibi buruşturduğumu hissediyorum Belki de senden çok şiddetli bir biçimde içerliyorum herkese İstiyorum ki, artık herkes öğrensin hiçbir şeyi beğenmediğimi Tenha tenha peşindeyim hayatın Hava puslu Soğuk Kış gelmek üzere Oysaki kalp kışa girmeye hazır değil Ne zaman yok yere üzsem, Hiç zaman yitirmeden, Göğüs kafesimden yükselen Kanat sesleri arasında Özür diliyorum senden Kendimi senden kalan boşluğa bırakmadan önce, Şöyle bir bakıyorum dünyaya Biraz cesaretim olsaydı, Ya da en küçük bir umudum Her şeyi bırakır ona koşardım Bunu yazıyorum çünkü, Sizin benim yaptığım hatayı yapmanızı istemiyorum Aşka dair en ufak bir umudunuz varsa, Hiç bir şeye aldırmayın Ve sevdiğinizin peşini bırakmayın Unutmayın Aşk insanın karşısına bir kere çıkıyor Kalbinden silinmeden önce tenim Beni gökyüzüne bağla Çünkü bir uçtan bir uca Sendin kanatlarım benim Düşündüm anlatmanın güçlüğünü Milyon kere milyon yıldıza bakmanın, insanın içine çaktığı hiçlik duygusunu... Yaptığın şeyin beni senden koparacağını biliyordun Ve beni riske attın Her şeyi affetsem, Beni kaybetmeyi göze alışını affedemem Bir kent ölüyorsa Sokaklarında öpüşen aşıklar giderek azalıyor diyedir Bahçelerine konan kuşlar yoksa, Çökmüştür bir kent Ve bir kadın hiç var olmamıştır kanatları yoksa... Korkuyu Beklerken VI- Oğuz Atay/ Siyah Beyaz Tabletler- ⁠⁠Nurullah Genç/Yüzünden Yollar Çıkardım- Akgün Akova