Yaşadıklarımdan Öğrendiğim Bir Şey Var- Ataol Behramoğlu/ Benden Sonra Mutluluk, Yalan Yollar, Seçme Yollar- Özdemir Asaf/ Çile- Necip Fazıl Kısakürek

Başım Artık onu taşımak çok zor Başım, Günden güne kayıtsız bana Dalında bir yaprak gibi dönüyor, Acı rüzgarların çektiği yana... Çocukluğum Çocukluğum bu kadar bir şey aslında Biraz sevinç, Biraz keder Biraz yalnızlık Ve büyü Çocukluğum bu kadar bir şey aslında Biraz güneş, biraz gökyüzü Gide gide Geldim hep kendime Bendim hep ben Kendimi kovalayan Ve kaçan Beni bundan böyle Beklese beklese Hüzün bekler, Çağırsa çağırsa, Hüzün Neden mi? Neden olacak.. O kadar gezilip görüldü ki... Hep ben bir şeyden, Bir yer'den Bir kimse'den uzaktaydım Ve kendimden Yollar kıvrıla kıvrıla gitmemeye başladı artık Bırakmak daha kolay bir yeri, Ama daha çabuk kesişmeye başladı artık Karşılaştırmadan kestirme gidiyor, dönüyor yollar Bir su başındaki, Bir dağ yolundaki ışık, artık kedilerin yansıtan gözleriyle bakıyorlar Kazalar da olmasa kaçamaklı, Hızlı ve aşık, Belki de insanlar yollarda hiç karşılaşmayacaklar Bundan böyle insanlar, Yollarına döşendikçe bu kısalık, Sanırım ölümde bile birbirleriyle buluşamayacaklar Bir bölünmez ki insan, Onu zaman bölüyor İnsan her an dirilip, Her saniye ölüyor... Adının üstüne Anılar koyma Sen mezar değilsin Anılar, Adının ardından gelsin Sen duvar değilsin