Yaşatan- İsmet Özel

Ben halka bakınca, gümüş tırnaklı kısraklar Sırça kirpikli gelinler huylanır Ben halka bakınca terlenirim yaslanırım tarlaların gölgesine, tozuna kirlenir gülkurusu mendilim. Benim rengimle kim yarışabilir? sancımı kimler altedebilir ben halka bakınca? Ben ki kazdım, ellerimle boşalttım geceyi yıldızları, Hüznü ordan fırlatıp attım, Dünyanın ırmakları dediğim yer Aydınlık, gülümserlik ve sevda. Oysa halkın göz çukurları çamurlanmıştır Gözlerim...ne güzeldir halka bakınca Gözlerimde böğürtlendir Avuçlarımda nar, Ayaklarını çıplatıp sulardan geçen çocuklar Sevinçle kıpırdatır yapraklarımı. Halkım Bıçaklanmış bir kadın gibidir, Kaygılar içinde yapayalnız, Zehirli çiçeklerin uğultusu uzaklaşmaz kulaklarından . Gözlerim neden güzeldir halka bakınca? Beni neden küflemez o çökertilmiş anlam? Her daim karnımda tıkılı duran şafak dünyalar biriktirir halk adına Uykumun rengi yayılır dünyaya Uykum çünkü uçarı, çünkü hovarda... Yaşamak güzeldir Gözlerim daha güzel Gözlerim daha güzel halka bakınca Ve sürülmüş toprağı Yani insan türünü var kılan hız, Yani, hatta tarlalarda Savaşın, sevdanın rengi Her güzellik bu rengin ardındadır Yaşamak, bir başına bu rengi geçebilmez "Ölümden korkup da sonunu sayan Ölür gider, yar koynuna giremez".