یدالله رویایی | آفتاب سبز

▨ نام شعر: آفتاب سبز (طنین تماشا)▨ شاعر: یدالله رویایی▨ با صدای: یدالله رویایی▨ پالایش و تنظیم: شهروزـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاز چشم من طنین تماشا برخاستدر چشم او طنین تماشا بنشستموجی ز بیگناهی من پر زدبا عمق بی‌گناهی او پیوست.در آفتاب سبز نگاه او،تکرار نور بود و گریز رنگ،سودای جان و همهمه‌ی دل بود،پرواز دور زورق صد آهنگ.آن بیکرانه، ظهر زمستان بود-سرشار از حرارت دلخواه-با جلوه‌های عاطفه در تغییر،هر لحظه از درخشش ناگاه.موجی در آن دیار، نمی‌آشفتآن بیگناهی ساکت را در ماوراهای نهان، لیکروییده بود رقص علامت‌هاتا در من انتظاری راویران کنند و انتظار دیگر راعریان. اینک گریز بی‌خبر دل رازنگ کدام کوچ دمیده‌ست؟سوی کدام جاده، نیاز نورراهم به اشتیاق بریده‌ست؟در نقش بیقرار دو چشم من،تنهایی غریب شکسته ستدر خلوت بزرگ دو چشم اوتصویر اعتماد نشسته است،در تنگه‌های کوچک و دورش، هر لحظه روشنی‌هایی،تکرار می‌شود.در دور دست‌ها از تابش اشعه‌ی نمناک،گودال بی‌نهایت،هموار می‌شود. تا من نگاه می‌کنم، زان بیکرانه مزرع سبز،رنگی بریده می‌شود.تا او نگاه می‌کند،بر روی قلب من، ابدیتگویی شنیده می‌شود.▨شعر «آفتاب سبز» از مجموعه شعر از دوستت دارم‌شامل شعرهای ۱۳۴۰ تا ۱۳۴۷چاپ اول: ۱۳۴۷