Yıkık Ağustos- Arzu Altınçiçek

I Üzerine düşen - iri ela gözlerin gölgesinde Bir avuç su -küçük kasede- içinde birkaç yasemin bayılırdı bu kokuya küçük kız Kaybettiği ablasını hatırlatırdı II Karşısında daha da iri bakışlarla Güçlü duruşunun altında Bitmiş bir kadın...pencerede Çeşme’nin sert rüzgarında Beyaz beyaz yuvarlanıyor Şiir yazdığı kağıtlar Yelkenliyle süzülüyor hayalleri Anılarda kurumuş Ege’nin tuzu Kurağında acı Umutları boğuluyor mavisinde III Elleri değiyor -mum kokulu bedenine- Gözlerindeki dikenli tellerden Süzülüyor kuduz yalnızlığın salyaları Arsızca boy gösteriyor saçlarında Kaç kabuslu gecenin mezarcısı -yıllar- IV Küçük kız seyrediyor Her zamanki gibi sessizce -Anne Hadi deniz kıyısına inelim Dalgalara bırakmak istiyorum Küçük kırmızı sandalımı – diyecek ama Boğazında düğümleniyor her seferinde Boyu ile aynı tekerlekli sandalyeyi itmeye Gücü yok Annesinin kalkmaya gücü olsa keşke. V Zorlanarak attığı birkaç adımdan sonra Ellerini tutuyor annesinin Gözlerine bakmıyor-bakamıyor- Biliyor çünkü Altı yıldır aynı yaşlar düşer yüreğine Ve altı yıldır aynı sessizlik VI Dalıp gidiyor annesinin kilitlendiği pencereden Martılar nasıl da dans ediyor Kıskansa da yüzünde küçük güller açıyor VII -Anne, Ablamla, babam da görüyor mudur kuşları? Bu deniz gidiyor ya taa uzaklara Bak hani orda bulutlarla birleşiyor Oraya kadar gitsem Yaseminleri toplayıp bahçeden Görür müyüm onları? Babam denizi, ablam yaseminleri severdi Ben Ağustos’u sevmiyorum artık anne Keşke gitmeseydik İstanbul’a O zaman hala yanımızda olurlardı değil mi? VIII Gözlerini yumar küçük kız Siyahında kanlı bir film seyreder Çatlak duvarlar Yıkık binadan çıkartılan çocuklar Gözü yaşlı, şaşkın bakışlar Durduğu yerde sallanır Korkar ve basar çığlığı -Anneeee deprem oluyor – sarılır annesinin dizlerine IX Sıcak ve titrek elleri okşar saçını Korkma kızım, sadece kalbin hızlı atıyor Çatımız yerinde duruyor, aç gözlerini bak. X Bir küçük kız Bir de büyük kadın Sesleri hala çatlak Soluklarında yıkık duvarların tozu Anılarında yıkık bir Ağustos XI Sahi sizler nasıl unuttunuz? Bugün doğum günün.. ben yıkık anılar altında ezik de olsa gülüşüm yine de söndüreceğim mumlarını can dostum....ela gözlerin ve gülüşüne toz değdirmedim ama çok özledim...rahat uyu.