Yine Hal- Necip Fazıl Kısakürek/ Ömrümü Böyle Uzatıyorum, Kum ile Su- Şükrü Erbaş/ Küfür Sokakta- Emre Can Baki

''Gerçeğin düşmanı yalanlar değil, inançlardır demesi!'' Öyle yıllar geçirmişim ki, Kiminde hatırlayamadığım koca boşluklar var Zihnimizin, tramvaları sildiğini söylüyor terapistim Ancak böyle devam edebiliyormuşuz O halde, başıma gelen her şey, nasıl kazındı böyle? Zihnim unutsa da, bedenim hatırlıyor Yaşadıklarımı bir kumaş gibi üstüne dikiyor Kazanda su kaynasa, sanki ben pişiyorum Bir kuş, bir kuşu öldürse, Ben can çekişiyorum Ama nefes alıyorum hala Ağaçları suluyorum durmadan Işığın ve rüzgarın peşinde, uzun yürüyüşlere çıkıyorum Yerimi çocuklara veriyorum Parklarda ve otobüslerde, çocukları, büyüklerden daha çok seviyorum Eğiliyorum toprak Eğiliyorum sular Bir kıyısız zamana kanat vuruyor üzerimden uçan bütün kuşlar Kimseleri kıskanmıyorum artık Kimselere gücenmiyorum Yeni bir gülümseme edindim kendime Tenime yakışan... Güneşle birlikte çıkıp yataklardan, Ay ışığıyla dönüyorum evlere Azalan ömrümü böyle uzatıyorum :) Gözleyebileceğim bir yol bile yok şimdi Gidip, gelmemen değil işte mesele Geleceğin yolu bilsem, Çıkar ben gelirim sana Hiçbir şey bilmiyorum Hiçbir şey hissetmiyorum Ara sıra gözlerim doluyor, Hepsi bu kadar... Düşünmeyi bilen insanın, görmek, için bakmaya ihtiyacı yok... Eskiden hak etmediğim durumlarla karşılaşınca, kendimi açıklamaya çabalardım. Dert ederdim. Aman derdim aman yanlış anlaşılmayayım diye. Tane tane anlatırdım. Bak, bu yüzden söyledim. Aslında şunu demek istedim diye. Sonra....Vazgeçtim. Bu yüzden, niyetimden şüphe duyan kimseyi hayatımda istemiyorum artık. Ben, duvar diplerini giyineceğim Kimseye, kapısından yakın olmayacağım Ağzımı kuyulara vereceğim Beni kim beklemiyorsa, ona gideceğim Otların ıssız mevsimini seveceğim Bir yağmur hükmü gibi olacağım Mutluluğu, pişmanlığı bir bileceğim Sitemlerinizden eksileceğim Kum sahiplerine suları göstereceğim Kimin uzağı varsa, ''Kalbi var.'' diyeceğim Kirpilerin sevgisini soracağım size Kılavuzum yalnızlık olacak Ömrümü hiçbir yakınlıkla örtmeyeceğim Babamı bende yaşatmayacağım Güven duygunuzdan tiksineceğim Ben artık dumanlarla yaşamak değil, o dumanları dağıtmak istiyordum... Çünkü duyuları arındırmak için, aç kalmak gerekir. Çünkü gözümün gördüğü, göğsümün bildiğiyle bir değil. Çünkü önemli olan baktığın şey değil, baktığın şeyin sende neler uyandırdığı. Hayat, yaşadıklarımızdan çok, hayal ettiklerimiz değil mi zaten?