ยิงนกตกปลาสาบาน | Case Study ปี 45 | EP.28

เรื่องราวของเด็กหนุ่มอายุ 18 ปี ตอนเด็ก แม่เคยพาเข้าวัด เคยบวชเป็นยุวธรรมทายาท แต่ก็ไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราวเท่าไร ต่อมาประสบอุบัติเหตุรถชนเสียชีวิต ขณะที่ตาย ดวงจิตคิดถึงแม่มากเพราะผูกพันกับแม่มาก ครอบครัวทางบ้านได้เห็นสภาพศพที่มีเลือดโทรมกายเมื่อครบ 7 วัน ดวงจิตก็กลับมาอยู่ที่ตัวที่ตาย เจ้าหน้าที่จากยมโลก 2 คนมาถึง ไม่ได้เอาตรวนหรือโซ่มา แต่จับมือจูงกันไปเพราะเป็นเด็ก แว๊บเดียวก็ไปถึงประตูยมโลก ผ่านกำแพงเมือง เข้าไปยืนอยู่หน้าท้องพระโรงปนกับสัตว์นรกและมนุษย์อื่นๆ บรรยากาศน่าสะพรึงกลัว มีทหารถือพลองยืนสองข้าง ข้างหน้าเป็นบัลลังก์พระยายมราช ข้างหลังมีองครักษ์ ซ้ายขวาเป็นทีมงานสุวรรณเลขาสุวรรณเลขาเปิดบัญชีบุญบัญชีบาปดู เห็นกรรมในอดีต 2 อย่าง อย่างแรกคือ กรรมสาบาน (วจีกรรม) สาบานว่า "ถ้าเป็นอย่างนี้ก็ขอให้ตายโหง ตายห่า" หรือคำสาบานในลักษณะนั้น อย่างที่สองคือ ปาณาติบาต ไม่ได้ฆ่ามนุษย์ แต่ ฆ่าสัตว์ ด้วยความสนุกเพลิดเพลิน ด้วยความคะนอง กรรมทั้งสองนี้ทำให้มีอายุสั้นมาหลายชาติแล้วสุวรรณเลขาเปิดบัญชีบุญดู บัญชีบุญมีเยอะ สว่างวาบ แต่ส่วนใหญ่เป็นบุญที่แม่ทำให้ แม่พาทำบุญ สร้างพระธรรมกายประจำตัว บวชยุวธรรมทายาท สร้างเจดีย์ กฐิน ผ้าป่า รวมถึงกฐินพระราชทานล่าสุด เจ้าหน้าที่ยมโลกบอกว่า "บัญชีบุญเยอะนี่ แม่ทำ อ่า เจ้ากลับไปคราวนี้ ต้องตั้งใจทำความดีนะ ไอ้สิ่งที่ไม่ดีอย่าไปทำ" แล้วก็เอาไปส่งที่เมืองมนุษย์ดวงจิตกลับไปที่บ้าน ตอนกลับไป เลือดก็ยังโทรมกายอยู่ และทางบ้านก็เห็นด้วย เมื่อแม่ทำบุญอุทิศไปให้ เลือดโทรมกายก็ค่อยๆ หายไป แต่ดวงจิตยังผูกพันกับแม่มาก และแม่ก็ผูกพันกับลูกมาก ความผูกพันนี้ทำให้พันผูก ไม่ไปไหน อยู่แถวๆ นั้น คุณครูไม่ใหญ่แนะนำผ่านความฝันว่าให้ตัดใจ แม้ใจแทบขาด ให้นึกถึงบุญที่แม่ทำให้ ตัดใจซะ เพราะคิดถึงไปก็วนอยู่ตรงนั้น พูดกันก็ไม่รู้เรื่อง สื่อสารกับแม่ไม่ได้ดวงจิตพยายามนึกถึงบุญ แต่ยังไม่ค่อยเป็น เพราะใจยังหมองอยู่ด้วยความผูกพัน ต้องค่อยๆ อาราธนาพระธรรมกาย ค่อยๆ กลั่นใจจนใส จึงจะเริ่มเข้าใจเรื่องบุญและสื่อสารรู้เรื่อง กายก็ค่อยๆ สว่างขึ้น กำลังบุญที่แม่ อุทิศให้ส่งผลให้ ไปอยู่ชั้นจาตุมหาราชิกา เป็นสหายแห่งคนธรรพ์ คุณครูไม่ใหญ่บอกให้ไปรำเถิดเทิง กองยาวแถวนั้น แต่ก็ย้ำให้เจริญภาวนา ตั้งใจจริง นั่งธรรมะให้ใจใสๆ เมื่อแม่ทำบุญใหญ่อุทิศส่วนกุศลมา จะได้รับเต็มที่ จะได้ไม่ต้องไปมัวรำเถิดเทิง แต่จะได้ไปอยู่ในภพภูมิที่ปราณีตกว่านี้คุณครูไม่ใหญ่เตือนว่าให้ระวังเรื่องยิงนกตกปลาหรือการกระทำที่ทำด้วยกาย วาจา ใจ เพราะมีผลทั้งหมด ที่สำคัญที่สุดคือ หมองอาศัย จำอะไรไม่ได้ก็ให้จำหมองอาศัยไว้ อย่าทำให้ใจหมอง❓ สรุปคำถามกรณีศึกษา เคสนี้ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตด้วยสาเหตุใดในอดีต? ทำไมบัญชีบุญถึงมีเยอะแต่ไม่ได้ทำเอง? หลังจากเสียชีวิตแล้วไปอยู่ที่ใดในตอนแรก? สภาพดวงจิตหลังจากตายเป็นอย่างไร? ความผูกพันกับแม่ส่งผลอย่างไร? หลังจากรับบุญที่แม่อุทิศให้แล้วไปเกิดที่ใด? อะไรคือสิ่งที่สำคัญที่สุดที่ต้องจำไว้?🎧 ช่องทางการติดตามรับฟัง:🔹 Spotify: คลิกที่นี่🔹 Apple Podcast: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา🔹 YouTube: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาล ฝันในฝันวิทยา - YouTube