یک ایران صدا، یک جهان سکوت

«یک ایران صدا، یک جهان سکوت»یک ایران صداست.جهانی که می‌بیند،اما سکوت می‌کند.این اپیزود درباره‌ی خبر نیست.درباره‌ی عدد نیست.درباره‌ی تحلیل سیاسی هم نیست.این اپیزود درباره‌ی انسان است؛وقتی جان انساندر برابر خشونت،در برابر سرکوب،و در برابر سکوت جهانینشانه می‌رود.در این قسمت از ZPodcast،از تجربه‌ی انسانیِ بعد از شوک می‌گوییم؛از بدن‌هایی که هنوز در حادثه مانده‌اند،از روان‌هایی که فرصت سوگ نداشته‌اند،و از خستگی‌ای که اسمش بی‌تفاوتی نیست.این اپیزود،بیانیه نیست.نسخه نیست.دعوت به قهرمان‌بازی هم نیست.فقط یادآوری است:این‌که آنچه بر مردم ایران گذشته،واقعی بوده،سنگین بوده،و نباید در سکوت جهان گم شود.این اپیزود تقدیم می‌شود بهجاویدنام حمید مهدوی،آتش‌نشان مشهدی،که برای نجات جان انسان‌ها قدم برداشتو جانش رابه دست رژیمی که دشمنِ زندگی‌ستاز دست داد.یاد او و همه‌ی جان‌فدایان میهن،در وجدان جمعی مازنده می‌ماند.اگر احساس می‌کنی:بعد از دیدن خبرها هنوز حالت خوب نیستبدنت خسته‌تر از ذهنت استخشم، سوگ و بی‌حسی با هم قاطی شده‌اندو نمی‌دانی دقیقاً چه احساسی داریاین اپیزود برای توست.اینجا دوره‌همه‌ی آدم‌های واقعی‌ست؛آدم‌هایی که می‌خواهنددر تاریک‌ترین لحظه‌ها همانسان بمانند.اگر این اپیزود برایت معنا داشت:آن را برای یک نفر بفرستزیر همین اپیزود بنویس: «دیدم. شنیدم. بی‌تفاوت نبودم.»و اگر خارج از ایران هستی، صدایت را منتشر کنسکوت، همیشه بی‌طرفی نیست.